۲ پاسخ
عزیزم نگفتید فاطمه جون چندسالشه.معمولا بچه ها در نبود مادر مخصوصا اگه در محیطی امن باشن به نوعی مشغول میشن به بازی مگر اینکه اضطراب جدایی داشته باشن.ولی ماجرا مربوط به وقتیه که مادر هست.من تجربه خودم را میگم که دختر ۳سال و‌نه ماهه دارم.من که میام به هر طریقی میخواد نبودن من جبران بشه و همه حواس من به اون باشه.در واقع میخواد بگه الان دیگه بتید برای من وقت بذاری.حالا.یا از راه چسبیدن به من یا غر زدن که توجه من بهش باشه.اون قصد حرص دادن منو نداره فقط داره به شیوه ای که میتونه نیازش به من رو ابراز کنه.ولی چون مادر معمولا وقتی میرسه یا خسته است یا کار داره یا مشغول صحبت با اطرافیان میشه از یک طرف توجه لازم به بچه را نمیکنه و از طرف دیگه از رفتار بچه متعجب و‌گاه عصبانی میشه.بهترین راه اینه بغلش کنید باهاش حرف بزنید و ازش بخواهید مشکلش را بگه و بهتر از همه اینکه باهاش مشغول بازی بشید تا آرامش و اطمینان به بچه برگرده.البته در همه این موارد سن بچه مهمه و اینکه کلا اضطراب نداشته باشه.آرامشتون را در همه حال حفظ کنید و باهاش مهربون باشین.
دختر منم اینطوریه ولی من دیگه زیاد بهش توجه نمیکنم و سعی میکنم تو مهمونیا خودمو مشغول کنم و بیشتر از دور هواشو داشته باشم وتازگیها وقتی جایی میریم باهم بهش میگم اگه میخوای با من باشی اصلا نمیریم خیلی بهتر شده