۱۰ پاسخ

ببین دقیقا موضوعیه که خودمم دارم فکر میکنم دختر من کوچیک تر بود خیلی بهتر بود الانم با بچه ها کاری نداره اتفاقا دوست داره بازی میکنه ببینه مگه اینکه بچه باهاش نسازه جیغ و داد کنه ولی مثلا یکی رو میبینه اول غریبی میکنه میاد میچسبه ب من یا مثلا میخوان باهاش حرف بزنن خوشش نمیاد میگه حرف نزنم جیغ و داد میکنه که چیزی نگن ب من خودشم زیاد حرف نمیزنه تا یخش اب بشه

پسر من همه چیزش خوبه تنها بدی که داره تمام بچه هارو میزنه همه رو ازین لحاظ از دستش خسته شدم حتی تو خیابون هم بچه میبینه میره سمتش میزنتشون والا ازین کارش خسته شدم واقعا خجالت میکشم جلو خودم اینجوریه خودم نیستم میره اینور و اونور همه میگن کاری به بچه ها نداره

طبیعیه تو این سن
کم کم خوب میشه
نگران نباش

۶ ماهش بود خوشش نمیومد تا ۱ سالگی بعد دیگه خدارو شکر الان برعکس غریبه میبینن نمیگه شاید دزد باشه می‌ره بغل یارو نمیاد پایین با بچه هام زود جورمیشه ولی اگه اذیتش کنن اینم اونا رو اذیت می‌کنه اگه نه ک بازی میکنع

بچه هامون کلا یه سری اخلاقای خاص دارن اونم فقط و ققط دلیلش تنها بودنشونه متاسفانه مثلا پسر من اشکم رو در میاره شلوار لی و کتون بیرونیش رو نمیپوشه به هیچ عنوان کاپشن نمیپوشه یعنی اشکم رو دراورده مسلما اگه چندنا بچه دورش باشه این اخلاقاش کمتر میشن یا اونا رو نداره

دختر من اصلا با بچه ها نمیسازه یعنی اگه از دور ببینه جیغ میزنه برو تو ماشین مثلا داریم رد میشیم تو خیابون بچه ببینه با زبونش صدا در میاره میگه برو ولی تا دلت بخواد با بچه های بزرگ جوره و بازی میکنه

دختر منم گاهی اینطوریه به بعضی ادما واکنش خوب نشون میده ب بعضیا بد

نه عزیزم پسرم اینطوری نیست

دخترمنم همینه راه حل پیداکردی به منم بگو

پسر من تازه اینجوری شده که مثلا بچه ای رو میبینه بدش میاد و میخاد بزنتش
اصلا اینجوری نبودا نمیدونم چرا اینکارو میکنه خجالت میکشم والا

سوال های مرتبط