سلام مامانای عزیز
من وکیل پایه یک دادگستری هستم پسرم سیزده ماه و ۱۲ روزشه
اینکه مثل قبل نمیتونم کار کنم من هر روز دادگاه و کلانتری و دفتر بودم خیلیییی حس مفید بودن داشتم اما آلان اصلا نمیتونم مثل قبل باشم کارمو خیلی کم کردم
دلم هم نمیاد پسرمو بذارم مهد اما از لحاظ روحی خیلی غصه میخورم که مثل قبل نیستم شما چیکار میکنید؟

نمی دونم این ارزش گذاری از کجا نشات می گیره که کارهای خانه داری و بچه داری که برای نزدیک ترین و عزیز ترین افراد زندگی هست مفید نیست ولی کارهای بیرون از منزل مفید و ارزشمند هستند، در صورتی که وقتی کارهای بیرون از منزل انجام میشه ممکنه اینقدر که در محیط خانواده قدر دانی می شود و با احترام برخورد می شود، محیط بیرون فوق العاده خشن باشه مخصوصا برای بانوان و مادران

😁 موفق باشی عزیزم ولی ببخشید من خندم گرفت! مثل زمانهایی ک میخوای خودت رو برای موکل معرفی کنی... من اونطوری خوندم ک وکیل پایه یک دادگستری هستم😎
😁 با ژست فیلم ها خوندم...
همون عادی هم بگی وکیل هستم ما قبولت داریم 😉
الویت شما مادر بودن هست... یعنی خودتون انتخاب کردید ک فرزند بیارید بنظرم بهتره یکی دو سال کمتر کار کنید و بیشتر ب فرزندتون رسیدگی کنید تا ۳ ۴ سالگی ک بفرستید مهد. راستی توی مهد به بچه های همسن پسر شما برای این ک اذیتشون نکنن و بخوابن، شربت میدن ... و این اصلا خوب نیست حواستون باشه ک این سن اصلا مناسب مهد بردن نیست. اگه مادر یا مادرشوهرتون پیشتون هستن یا شغل همسرتون طوری هست ک کمکتون بکنه بهتر از مهد هست

من معلمم، از روزی که باردار شدم سرکار نرفتم، احساس میکنم الان مفیدترم چون ک مادر هستم، برا بچهام وقت میزارم و اونا بامن حالشون خوبه... سال دیگه هم مرخصی بدون حقوق میگیریم و تا دوسالگیه بچهام کنارشونم

عزیزم من هم دکتر داروسازم و زمانی که دخترم توی سن فرزند شما بود من نمیتونستم مث قبل برم داروخونه و کلا کارم بچه داری بود و کامل میفهمم چی میگی... چقد افسرده شده بودم چقد گریه میکردم با همه دوستام که بچه نداشتن و راحت سرگرم زندگی و مسافرت بودن قطع ارتباط کردم ولی باید بهت بگم همه ی اینا تموم میشه... اصلا ۲ سال که تموم میشه انگار یه بار بزرگی از رو دوشتون برداشته میشه و سبک میشین... به همون زندکی قبل برمیگردی و حتی مث الان من دلت برای یه بچه ی جدید هم قلقلک میره🥲
کلا آروم باش و از الان زندگی با فرزندت لذت ببر و بدون که فقط باید زمان بگذره و با غصه خوردن هیچی درست نمیشه
فقط زمان
الان هم هوا خوب هست و میتونید با کلاس هاس مادر و کودک و خانه بازی و امثال این ها هم خودتون سرگرم بشید و محیط های جدید برید و هم بچه رو ببرید که انرژیش تخلیه بشه

عزیزم شما بسیار مفیدی حتی مفید تر از وقتی که بیردن خونه کار می کردی شما الان امانت دار و مسئول یه گل بهشتی هستی که تموم زندگیش از همین روزها د ارتباطش با شما نشات می گیره و شما می تونید بابت پرورش یه گل خاص و زیبا به خودت افتخار کنی

من هم همین حسو دارم حس پوچی بی ارزشی، بی اعتماد به نفسی خیلی حس بدیه، دخترم تازه دوسال ش شده تو فکر اینم بزارمش پیش مادرم برگردم سرکارم

عزیزم من معلمم ، میخوام آزمون وکالت بدم ،وکالت خوبه ؟
من شغلمو دوست دارم ولی درآمدش خیلی کمه ،درآمد وکالت خوبه

واقعا محیط کار بیرون برای آقایون راحت تر هست چون بارداری، ویار، سنگین شدن، سیکل ماهیانه، شیر دهی، وابستگی بچه، بنیه جسمی ضعیف تر ندارند، در امور خانه داری و بچه داری هم اگر حتی مسولیت پذیر باشند تایم کاریشون اینقدر اجازه نمی ده و خیلی هم مهارت و علاقه مند نیستند و بیشتر عاشق بیرون کار کردن هستند

من تو خونه کار میکنم مونتاژ کارم حقوقمم نسبت به کارم خوبه ولی بعضی وقتی میگم بچه هام خیلی اذیت میشن

سخت که هست امام بخاطر بچه باید صبوری کرد دیگه

ی سوال دارم ازت کجا میتونم بپرسم در مورد شغلت

منم وکیلم و الان ماه پنجم بارداری هستم موندم دفترمو فعلا جمعش کنم یا بزارم بمونه تا بعد زایمان و با گرفتم هر پرونده یجورایی یه دغدغه و فکر بهم اضافه میشه که اگر ماهی آخر نتونم چی اگر بعد زایمان نتونم کار کنم چی و فکرو خیال بدجور روم فشار آورده ☹️

شما چقدر زیبایی

من معتقدم مادر وظیفه داره تا پایان سه سالگی کاملا کنار فرزندش باشه
چون نبودش ضررهای بیشتری به همراه داره
کاش هممون از شغل مون سیر بشیم و با فراغ بال بریم سراغ بچه
چون با ارزش ترین شغل پرورش یک انسان جدید هست
من واقعا روزی اقدام کردم
که با تمام وجودم دنبال هیچ رویای کاری نبودم

اینو بدونید عزیزم زن قبل از همه وظیفه اون فرزند همسر و خونه خودش هست و بقیه کار ها در واقع شغل دوم هستند

منم به سختی میرم سر کار، با هزار استرس که آیا بچه ام بعد اینکه من از خونه رفتم بیرون گریه میکنه. کلا سخته دیگه

وای بنازمت دختر
من درسم چندساله تموم شده از ترس قبول نشدن آزمون نمیدم 🥲💔

موفق باشی قشنگم

خوب خیلی کوچیکه اگه کارت دست خودته تاذحداقل ۳ سالگی فرصت بده بعد برگرد سرکارت

وکیل پایه دو ام داریم؟

منم وضعم مثل توعه فقط تحمل صبوری و مدارا تا بزرگتر بشه

عیبی نداره بزرگتر میشه دوباره میتونی مثل قبل کار کنی
من که کادر درمانم پرستار گرفتم و راضیم ولی فقط سه تا نصف روز میاد در هفته بقیه یا خودم هستم یا شوهرم
شیفتام رو فقط در حد موظفی میرم

اگه دفتر وکالت داری یه اتاقشو اختصاص بده به خودت و بچه و مشاوره هاتو ... رو از تو دفتر انجام بده ،کارایی که میشه دستیار بگیر انجام بده برات نشدنیارو هم بچه رو بزار پیش مامانت یا ...
اگه من بودم اینطوری بود

بچه که بزرگتر بشه. و یه کم مستقل بشه. اصلا نمی دونید کی این قدر بزرگ شده. و کلی حسرت از بچه گی هاش می مونه
منم تو این شرایط بودم. می دونم سخته. انگار تو فضا معلقی ولی بیشتر بعد از سه سالگی نمی دونی که گذشت

چاره نیست عزیزم ارزش داره الان ۲ سال ۳ سال کمتر کار کنی بیشتر پیش پسرت باشه
بهتر و با آرامش و بدون استرس بزرگ میشه

من وکیل نیستم، ولی ده سال تو صنعت کار کردم، دوتا لیسانس و یه فوق دارم، از وقتی زایمان کردم کلا کارو گذاشتم کنار، الانم بیمه بیکاری میگیرم، واقعا بعضی وقتا از ته دل احساس ناامیدی و مفید نبودن میکنم، ب خودم میگم این همه درس خوندی کار کردی که آخرش بشینی تو خونه بچه داری خب همون ۱۸ نوزده سالگی ازدواج میکردی ، از لحاظ روحی اصلا خوب نیستم، بواسطه کارم خیلیا منو می‌شناختن چه تو اراک چه تهران ، اصفهان .و خیلی شهرهای دیگه
ولی الان فقط صب تا شب تو خونه و سروکله زدن با بچه و خونه داری
خیلی سخت میگذره
امیدوارم کیا زودتر ۲ سالش بشه بزارمش مهد و برگردم به محیط کار

پرونده میگیرم اما کم بیشتر مشاوره تلفنی شدم و روزی دو ساعت غروب‌ها میرم دفتر