کسایی که از تربیت بچه سر در نیارید بیاید
بچه ها من خیلی درمونده شدم از دست دخترم
از روزی که دنیا اومد همه وقتم تا دوسالگی براش بود از ۶ ماهگی انواع کتاب ها وپازل ها پارک و گردش همه چیز روی اصول بود به هیچ وجه دست روش بلند نکردم جتی یه هل دادن دعوا هم انگشت شمار همیشه سعی کردم براش توضیح بدم الان شده یه بچه لوس که برای هرچیزی گریه میکنه با بچه های فامیل نمبسازه وزور میگه درحالی که توی مهد بشدت خجالتیه که نمیتونه به مربیش یه سلام بده همه توجه و محبتش فقط برای پدرشه و از من یک درصد هم حرف شنوی نداره هرچی بگم کار خودش رامیان دادمیزنه آبروم توی مهمونی میره توی جمع جرات ندارم چیزی بگم بهش بگم که بدجوری جوابمو نده درسته بعد تولد خواهرش مثل قبل نمیتونم براش وقت بذارم اما بازم روزی نیم ساعت کاردستی درست میکنیم و کتاب براش میخونم توراخدا بگیر چیکارکنم

گلم فقطططط برو مشاوره کودک
ک تخصص داره و بچه رو حضوری ببینه

مامانای اینجا تخصصی ندارن
ممکنه اشتباه بگن

شاید برا اینکه همه چی براش فراهم کردی
پدرشم خیلی باید به تو احترام بزاره که بچه یاد بگیره
مثلا بگه فلان چیزو از مامان بپرس، بیا بریم گل بگیریم بده مامان، یا سر سفره مثلا از مامان تشکر میکنیم که غذا درست کرده و …
این مواردو مردا بلد نیستنااا
باید حرف بزنی یادشون بدی

بچه ها تو این سن همینن خیلی لجبازی میکنن کلا دختر منم اولا خیلی خوب بود الان لجباز شده هرچی دعواش کنی بدتر میشه با زبونت باید خامش کنی راه بیای باهاش

عزیزم فقطططط برو مشاوره کودک
و رفتار پدرش با تو جلو بچه خییییییییلی مهمه