۱۲ روزه زایمان کردم روزای خیلی سختی رو گذروندم هر روزم یه چالش جدید دارم
اول که دردای سزارین و اینکه نمیتونستم نه بشینم نه بخوابم از طرفی افسردگی
بعد اینکه شیر نداشتم و بچم شیر خشک میخورد و من افسردگیم بدتر میشد
بعد بخاطر شیر نداشتن بچم ۴ روزه بود شب تا صبح گریه کرد بردیمش دکتر، دکتر نفهم نانه داد اورژانسی بستریش کنن و بماند که بچمو توی چه حالی دیدم و دنیا روی سرم خراب شد
بعدش که سینمو گرفت و داره کم کم میخوره
دیروز اولین روزی بود که دیگه اصلا شیر خشک نخورد
کلا مادر شدن خیلی سخته، شیر بخوره یه جور نخوره یه جور، خوابیدنش کم خوابیش کلا تمام وضعیتای بچه باعث استرس مادره
یه حس دیگه که اذیتم میکنه اینه که دلم میخواد توی دلم بود، اونجوری بچم نه گریه میکرد نه گرسنه مبشد نه هیچی، همه چیش به راه بود و خیال منم راحت بود
ولی خداروشکر
این نیز‌ بگذر...

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط