۷ پاسخ

من قبل از پسرم دورکار بودم ، اما از وقتی به دنیا اومد دیگه نشد که کار کنم و بعد از اینکه پروژه م تموم شد دیگه موقعیت شغلی ای که بتونم دورکار باشم نتونستم پیدا کنم ، و راستش با وجود اینکه خوشحالم که تایمم برای پسرمه ، اما از طرفی خیلییییی حس عقب موندن و پسرفت و ناتوانی از نظر کاری دارم 😞 و چون مامان هامون هم دورن ازمون ، هیچ کدوم از فرصت شغلی های حضوری رو نمیتونم برم سراغش و خلاصه خیلی حالم بده از این جهات 🫠

من الان دارم میرم سر کار ،واقعا سخته با بچه بری سرکار ، صبح زود باید بیدار بشه .هفت هشت ساعت منو نمی‌بینه .من که نامه استعفا دادم منتظرم تایید کنند .
می‌خوام بشینم خونه به بچه م رسیدگی کنم

من خیلی خوشحال که سرکار نمیرم و از بچم نگهداری میکنم حتی حاضر نیستم لحظه ای بدم بچم و دست کسی

دحتر عمه من وقتی پسرش کوچیک بود بازم سر کار رفت گفت نمیتونم بیکار بشینم این شد که بچه اش همیشه پیش عمه ام می موند این شد کع تربیت بچه اش چند گانه شده الان که چهار سالشه کارشو ول کرده میگه از بچه ام غافل شدم ولی بنظرم دیگه بودنشم اثر نداره چون اون تایمی که باید بالا سر بچه اش می بوده نبود الان نمیتونه پسرشو کنترل کنه من تا دختر پنج شیش ساله بشه بزرگترین هدف و کارم دختره و به نظرم وقت گذروندن باهاش و تربیتش با ارزش ترین و قشنگترین کار دنیاس 😍😊

منم دو ماه پیش کلا استعفا دادم به نظرم چند سال کار نکنم و بچه هامو تربیت کنم خیلی مهمتره

عزیزم بچت عادت میکنه یه ساعتایی تو پیشش نباشی
اگه دوس نداری پیش مامانت بذاری میتونی ببریش مهدکودک ولی قطعا حال روحیت خیلی مهمتره چون روی حال و روحیه بچتم تاثیر میذاره

منم همینم دلم میخاد برم سرکار ولی بچمو چ کنم همینطوریشم همش مزاحم مامانمم😣

سوال های مرتبط