۸ پاسخ

منم واسه هر واکسن رادمهر پا ب پاش گریه کردم ،قبل واکسن هم ک مث شما یکسرع حرص میخورم حالا میگن ۱۸ماهگی خیلی سخته اخر ماه رادمهر باید بزنه

من همیشه تنهایی میرم واسه واکسنش چون نمیتونم محکم نگه دارم چن تا خانم تو مرکز بهداشت هستن همکارشونو صدامیزنن نگهش میدارن واکسنشو میزنک

۲ تا هستش برا دستش نشسته زد ولی پاشو گفت دراز کش باش من ازدستاش گرفتم باباشم از پاهاش تا تکون نده ک ی وقت خدایی نکرده ب استخونش نره سوزن

ب سختی من اصلا دل ندارم با خودم مامانم بردم ک برگشت پرستار گفت فقط مامانش بیاد تو اتاق قشنگ اون جا بیست سال پیرشدم

من امروز بچم زد
خودم هم الان سرکارم .سپردمش دست باباش
بچم تب داره

من دستاش وگرفتم ودکترش واکسن وزد براش تو کل واکسناش خودم تنها بودم

پای چپ.دست راست.یکی هم خوراکی.
پرستار خودش کمک میکنه.
میشینه بغلت و تو دستشو میگیری..برای پاش هم ک زانوشو میگیری

من دادم بغل باباش دستشو گرفتم چون خودم میترسیدم

سوال های مرتبط

مامان محمد طاها مامان محمد طاها ۲ سالگی