سلام من چن ماه پیش ک زایمان کردم بعد برای شیر دهی خیلی اذیت شدم چون خیلی درد میگرفت خلاصه تو اون وضعیت سزارین و شیر نداشتن ی ده روزی تلاش کردم شیرم زیاد شد ولی بچه سیر نمیشد گریه می‌کرد بعد شیر خشک دادم و اوکی شد راستش انقد سختتتت بود شیر دادن چون همش زیر سینه بود و خودم درد داشتم دوس نداشتم شبر بدم خسته شده بودم بعد من مدام ب همسرم میگم شیرم کم بود همسرم مدام میگه باید مقاومت میکردیم ک شب. خودتو فقط بخوره منم عصابم خورد میشه میکم آقا من اصلا دوس ندارم شیر خودمو بخوره حالا برای بچه بعدی همیشه میگه من شیر خشک نمیگبرم منم دوس ندارم شیر بدم چی کار کنم بچه بعدیم کلا از اول شبر من نخوره ؟

و منی ک خیلی دوست داشتم بچم فقط شیر خودمو بخوره ک نگرفت الان شیر خشک میدم خیلی سخته شیر خشک مخصوصا شبها خابالود هم باشی

اینی که دوست نداری شیر بدی واقعا یچیز روحی روانیه اینو به شوهرت بفهمون
دست خود ادم نیست
اون حس بد شیردهی قابل کنترل نیست
از طرفی استرس و حال بد به بچه منتقل میشه
بنظرم یجوری حالیش کن

من میدونم ولی وجدانم اجازه نمیده بگم

بچت دختره يا پسر؟
پسر بچه ها ميگن بهتره شير مادر بخورن

تو‌حالا اینو بزرگ کن کوتا بچه بعدی خواهر

عزیزم شما هنوز اول راهی تازه این بچه بزرگ بشه
مگه فعلا میخوای باردار بشی و بچه بیاری ؟
با این وضعیت دیگه فکر نکنم همسرت هم بچه بخواد وقتی آینده اش بهم ریخته
تا اون موقع هم اگه خدا خواست و بچه دار شدید یه فکری می‌کنی مثلا میگی شقاق سینه گرفتی و نمیتونی شیر بدی
فعلا فکر اینارو نکن

حالا بزار بعدی رو بیاری عزیزم بعد به فکرش میفتی