۱۳ پاسخ

ماله ما همچنان تو دهنشه

یعنی نمیزاره دهنش خرابش کنه؟

عه چه خوب منم تصمیم دارم هوش چین بخرم

عزیزم از کجا خریدیش ؟

هوش چین عالیه دختر من خیلی دوست داشت قشنگ میشست بازی میکرد اما پسرم اصلا دوست نداره نمیشه بازی کنه😄😄😄

اره خیلی خوبه

عزیزم اسمش چیه من بگیرم؟

منم گرفتم ولی حیوانات نیست

تصویر

خیلی خوبن اینا

دقیقا پسر من از اینا داره داغونش میکنه میزارم جلوش 😕 صفحشو شکوند دیگ جمعش کردم گفتم بزرگ شد باهم بازی میکنیم🫠

منم برا پسرم خریدم میوه و حیوانات رو باهاش یاد گرفته اما هنوز نمیتونه بزارتشون سر جاش

پسر من اینارو تو دهنش میکنه اصن علاقه نشون نمیده به این چیزا😒

عالیه دیگه چی‌بازی های دیگم‌هست بگو عزیزم❤️

سوال های مرتبط

مامان رُزا 🩷 مامان رُزا 🩷 ۱ سالگی
رزا هم مثل خیلی از بچه های دیگه یعالم اسباب بازی داره که در طول روز چند ساعتی خودش باهاشون بازی میکنه. اما بیشتر تایم روز روز ترجیح میده خودم باهاش بازی های هیجانی کنم یا هم بازی های خلاقانه. تو تاپیک های قبلم براتون گذاشتم نمونه بازی هامون رو. اینم بازی امروز جهت ایده برای مامان های آگاه که به تاثیر بازی های خلاقانه در رشد هوش کودک واقف هستند.
چند تا از فوایدش رو براتون مینویسم:
۱. تقویت مهارت‌های حرکتی ظریف (Fine Motor Skills)
کندن اسباب‌بازی‌ها از روی شوفاژ نیاز به استفاده از انگشت‌ها و هماهنگی دست و چشم دارد. این باعث تقویت عضلات کوچک انگشتان و کنترل حرکات دقیق می‌شود، که برای مهارت‌های آینده مثل نقاشی، نوشتن و بستن دکمه‌ها ضروریه.
۲. تقویت هماهنگی چشم و دست
او باید نگاه کنه و هم‌زمان با دستش اسباب‌بازی رو برداره، که این مهارت رو برای فعالیت‌های روزمره و بازی‌های پیچیده‌تر آماده می‌کنه.
۳. رشد شناختی و حل مسئله
وقتی می‌فهمه که باید نوارچسب رو جدا کنه تا اسباب‌بازی رو برداره، داره به طور ناخودآگاه مهارت حل مسئله رو تمرین می‌کنه.
۴. تقویت تمرکز و صبر
کندن اسباب‌بازی‌ها به ترتیب باعث میشه یاد بگیره روی یک کار تمرکز کنه و صبر داشته باشه تا به هدفش برسه.
۵. شناخت رنگ‌ها و اشکال
چون نوارچسب‌ها و اسباب‌بازی‌ها رنگی و متنوع هستن، می‌تونین در حین بازی اسم رنگ‌ها یا شکل‌ها رو بهش یاد بدین.
۶. لذت و تعامل با والدین
این بازی ساده باعث ایجاد حس شادی، امنیت و ارتباط عاطفی بین شما و فرزندتون میشه
.
مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
درباره بازی-۱
قبل معرفی بازی هایی که با دردونه میکنم میخوام بگم که خیلیا درباره بازی اشتباه فکر میکنن. اینو از اونجایی میگم که ذهنیت همسرم رو درباره بازی دیدم و وقتی دقت کردم دیدم فقط اون نیست که اینطوری فکر میکنه.
ببینین، بازی به معنی استفاده از اسباب بازی های خریدنی یا کارهای هیجان انگیز و خنده دار و پر سر و صدا نیست.
بازی برای بچه ها یعنی زندگی. زندگی برای اونا یعنی بازی.
اصلا کل زندگی خودمونم بازیه، خاله زنک بازی، سیاست بازی، مهمونی بازی، حتی خیانت و دروغ و همه اینا بازیه.
بچه ها با بازی زندگی یاد میگیرن، مهارت یاد میگیرن، محبت یاد میگیرن، دوست داشتن خودشونو یاد میگیرن، بزرگ میشن...!
پس اولین کار اینه که ذهنیت خودتو درست کن. اینطوری هم با بچه ارتباط بهتری میگیری و درکش میکنی، هم خودت لذت میبری و فکر نمیکنی واااای کاش خودش با خودش بازی میکرد و وقت منو نمی‌گرفت که منم به کارام میرسیدم.
یا اینطوری نمیگی که اسباب بازی افزایش هوش و آموزش زبان و غیره کجا دارن بخرم.
یا اینطوری نمیگی که هرچی میخرم نیم ساعت بیشتر سرگرمش نمیکنه.
زیان عشق بچه ها بازیه.
مامان دردونه مامان دردونه ۱ سالگی
درباره بازی- ۸
من خیلی دنبال این بودم که هم سن و سال پسرم پیدا کنم تا باهم بازی کنن. ولی تجربه ام نشون داد که این سن برای هم بازی شدن خیلی زوده. مطلبش رو هم خوندم که بچه ها تو این سن بازی نمیکنن. یه پدیده ای هست به اسم بازی موازی. یعنی هر کدوم برای خودشون بازی میکنن.
بچه های کم سن تر ، بچه های بزرگتر و بچه های دقیقا هم سنش رو امتحان کردم.
کلا از دیدن هر نوع بچه ای خوشحاله☺️
بچه های کوچیکتر رو دوست داره نگاه کنه و ناز کنه و دست بزنه. بچه های هم سن خودش خوب میتونن با هم راه برن، بیشتر با هم به به میخورن و دبنال هم راه میفتن و سر اسباب بازی دعواشون میشه😅
بچه های حدود ۲ یا ۳ سال خیلی تجربه جالبی نبوده. چون خیلی تو اون سن بچه ها بچن و همینطور لجباز و خودمحور میشن.
بچه های سن بزرگتر حدود ۴ یا ۵ و ۶ هم با دخترا بهتر کنار میاد.مواظبشن. رعایتشو میکنن. پسرها خیلی ورجه وورجه دارن تو این سن انگار‌ یه جا بند نمیشن که البته طبیعیه.
بچه های بزرگتر که دیگه مدرسه ای شدن هم خیلی دوستش دارن خیلی توب مواظبشن. ولی خوب دیگه پسرم نمیتونه به اون صورت باهاشون بازی کنه.
و اینکه تو این سن باید حتما بازی با نظارت و دخالت بزرگترا باشه. باید اگه دعواشون‌میشه دخالت کرد حتما.
سن پسرم ۱ سال و ۴ ماهه.
و از همون موقعی که میتونست بشینه قرارهای دوستانه براش میذاشتم.
الان چندتا دوست داره که خونمون میان و خونشون میریم. فکر میکنم بیشتر دوس داره که نی نی بیاد خونمون و باهاش تو اتاقش بازی کنه. ولی رفتن به خونه بقیه و اسباب بازی های جدیدم خیلی براش جالبه.
خانه بازی هم بردمش چند بار. از وقتی تونست خوب راه بره. ولی با کسی هم بازی نمیشه. خودش بازی میکنه ولی بودن تو محیط بچه ها رو مسلما خیلی دوست داره.
مامان مهراب ۲۳ماهه مامان مهراب ۲۳ماهه هفته هشتم بارداری
ادامه تاپیک قبل فرزند پروری
اونجا میتونید بشینید و بگید تو عصبانی هستی که دوستت وسیله رو ازت گرفته؟تو هم عصبانی هستی که که نتونستی با اون وسیله بازی کنی این در واقع تو همون گام همدلی و انعکاس احساسات
حالا میتونیم ساکت بشیم و گوش کنیم و ببینیم بچه ها چی میگن
سریع قضاوت نکنیم یکی از مهمترین چیزها که به ما کمک می‌کند اینکه سریع قضاوت نکنیم سریع نریم سراغ جملاتی مثل اینکه
تو دوباره دوستت رو زدی
دوباره خواهرت رو اذیت کردی
قضاوت ،سرزنش ،نقد،نصیحت لطفا این کارها رو انجام ندید
لازم نیست ما اونجا نقش قاضی رو به عهده بگیریم
ما میشینیم کنارشون و به حرفاشون گوش میدیم مثلا بگه اون وسیله رو من رو کشید یا اون بگه خیلی من رو میزنه یا خیلی اذیتم میکنه و از هم شکایت کنند
حالا میگیم آها دوتاییتون یه اسباب بازی میخواید این میشه گام بعدی گام حل مسئله
حل مسئله رو خیلی وقت ها میتونیم به خود کودک واگذار کنیم اگر در سنی هست که میتونه راهکار بده
میتونیم هم خودمون راه حل هایی ارائه بدیم
مثلا بگیم دوتایی میخواید با این اسباب بازی یا عروسک بازی کنید چه راه حل هایی به ذهنتون میرسه ؟یکیشون مثلا میگه نوبتی استفاده کنیم
یا راه کارهایی بگن که به درد نمیخوره
مثلا بگیم اون خرگوشه بود که قبلا داستانش رو گفتم بهتون هر دوشون یک وسیله رو میخواستن چیکار کردن بچه ها؟
بعد یادشون میاد که اونا نوبتی بازی کردن یا یکیشون با یه اسباب‌بازی دیگه بازی کرده
این ها کمک میکنه به بچه ها که به مرور حل مسئله رو یاد بگیرن پس دنبال راه حل هلی خیلی ناب هم نباشیم چون ممکنه بچه ها نتونن راه حل های مفیدی بدن