۱۲ پاسخ

من میگم حتی اگر همسر وضع مالیش خوب باشه و آدم فکر کنه بهترینه
ولی باید خانما تحصیل کنن و مهارت یاد بگیرن و کار کنن که برای چندرغاز محتاج کسی دیگه نشن آدم از فردا خودش خبر نداره من متاسفانه خیلی میبینم زن های رو که درسن بالا و چقدر پشیمون و شکسته هستن از اینکه مدام چند شکم بچه آوردن و یا تحصیل رها کردن و در آمدی برای خودشون نداشتن و همسرشون برای پول بخور نمیر چقدر سرزنش و ظلم میکنن بهشون!!!

یکی تو این اوضاع واقعا کافیه ...
یوقت عذاب وجدان دارم بخاطر همین یکی ام

من خیلی دوست دارم شاغل باشم خیلی خوبه ادم برای هر چیزی دستش جلو شوهرش دراز نباشه که اونام اخم و تخم کنن بخاطر خرج من که خیلی بدم میاد که ذوق ادمو کور میکنن و زورشون میاد بعضی وقتا پول بدن،ولی خب کار به درد بخور هم کمه مخصوصا شهرای کوچیک

من لیسانس معماری دارم حسابدار شرکت مهندسی پدرم هستم

من دانشجوی دبیری دانشگاه فرهنگیانم یه حقوقی هم میدن بهمون شکر خدا خوبه

منم دارم برا کنکور میخونم پسرم دیگه بزرگ شده تایم بیشتری دارم برا خودم تو این وضعیت گرونی و اقتصاد همین یدونه بچه رو بتونیم بزرگ کنیم ساپورتش کنین کلاهمونو باید بندازیم بالا چه برسه دو سه تا بچه دیگه بیاریم منم دقیقا هدفم همینه میخوام به هدفای خودم برسم برم دانشگاه

من تازه داشتم صفحه‌م رو تاسیس میکردم برای خیاطی کودک که همه چی تعطیل شد.‌

منطقه ما حتی همین چند سال پیش خانمها بشدت محدود بودن نسبت به بقیه جاهای ایران؛ الان باز یکم بهتر شده ولی هنوزم خیلیا هستن همون افکار قدیمی دارن
توی خانواده ما من اولین نفریم که یکی یکی همه تابوهارو دارم میشکنم😁.

من‌معلم ابتدایی بودم... از قبل از بارداری کلا کارم رو کنار گذاشتم.اما دوره های آنلاین شرکت میکنم

معلمم و مدرس دانشگاه

من لیسانس مهندسی معماری دارم ۴ پیش تمام کردم الان یکساله مشغول کار رنگ لایت هستم

یکی هم برای ما زنها زیاده 🤣

سوال های مرتبط

مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 ۳ سالگی
بخشى از مادر و پدر شدن اينه كه تلاش كنيم تا باورهايى كه از دوران كودكى در ما شكل گرفته، كمالگرايى كه ممكنه شكل گرفته باشه و نياز به كنترل محيط اطراف فرزند و يا خود فرزندمان به چالش بكشيم و چرخه هاى ناسالمى كه تا الان بدون اينكه بهش آگاه باشيم تكرار كرديم را تغيير بديم. ممكنه اين دوران برامون اضطراب آور باشه و دوست نداشته باشيم اين كنترل از دست بديم و اين طبيعيه. سخت هست ولى غير ممكن نيست.

يكى از اون مثال ها اجازه دادن به كودك هنگام غذا خوردن است، اجازه بديم كودك غذا را كشف كنه، كثيف كارى كنه، با دست بخوره، غذا را بو كنه، باهاش بازى كنه… بدترين اتفاقى كه رخ ميده كثيف شدن لباس و كمى دور و اطرافش هست. بچه ها از طريق حواس پنج گانه ياد ميگيرند و غذا خوردن ميتونه همچنين تجربه اى براشون درست كنه. وقتى به كودك تون اجازه ميدين خودش با كثيف كارى غذا بخوره، در كنارش داريد اعتماد به نفس، كنجكاوى و مستقل بودن كودك تون را تشويق ميكنيد.

يادآورى مهم: يكى از دوست خوب مون به يك نكته اى اشاره كردند كه در اينجا نظر خودم ذكر ميكنم. همانطور كه هميشه ذكر كردم حفظ تعادل بسيار مهم است. اگر اجازه خرابكارى و كثيف كارى و ريخت و پاش به كودك ميديم، در كنارش بايد مهارت تميز و مرتب كردن را با در نظر گرفتن كارها و مسئوليت هاى مناسب سن را به آنها آموزش دهيم چرا كه هدف ما بايد آماده كردن آنها براى زندگى و مستقل شدن باشد. شما ميتونيد همراه كودك، با توجه به سن آنها، مسئوليت هاى كوچك بدين تا كودك همزمان به آزادى در ريخت و پاش و غذا خوردن، مهارت تميز و مرتب كردن را هم ياد بگيرد.