۱۳ پاسخ

خیلی سخته دهنت سرویسه 😀😓اعصابت ب چوخ میره خخخخ

من تجربه بچه دوم ندارم اما واقعا صبر و حوصله و اعصاب فولادی میخا ایشالو خدا توانشو بهت بده خواهر

دیگه خدا صبر و توانشو میده اما فاصله سنیشون خیلی کمه واسه من که سه سال و نیم بود سخت بود واسه تو یکسال کمتره باید صدتا چشم داشته باشی مراقب دومی باشی

عزیزم نگران نباش خدا انرژیشو میفرسته

جرعت میخواد بچه دوم آوردن من که اصلا از این کارا نمیکنم اونم با این اوضاع مملکتی که ما داریم 🥺💔

ببین یه چیزی بگم؟ من پسر اولم خیلی بیخواب بود اذیت کن بود کلا دور سرش بگردم. دومی هم ناخواسته شد انقدری که من تا شب زایمان نپذیرفته بودمشو استرس داشتم من جون مدارم چوری دوساعت یبار بیدار شم اما انقدر ررر راحت تر از اولی براش بیدار میشدم انقدر دوسش داشتم که باورم نمیشد اصلا بزار بیاد هم انرژیشو پیدا میکنی هم عشقش رو
اما من دیگه رژیمو اب مردن شکمو ول کردم چون خیلی بیخوابی داشتم نمیتونستم رژیمم بگیرم

خییلییییی سخته با اینکه کمکی دارم من ولی اعصاب نمونده برام هر روز یجام درد میکنه

مجبوز باشی بیدار میمونی
هر چند فاصلشون کمه تقریبا

البته پسر دوم من واقعا نوزادی اذیتم نکرد الان ۳ سالشه خیلی کارای خطرناک میکنه و شیطون شدع ریخت و پاشش زیاد داره با خرابکاری همه رو از اولی که ۷ سالشه یاد گرفته وگرنه بچه آرومی بود اگه بچع اول درست تربیت بشه بقیه بچه ها هم از همون الگو میگیرن

من دومی رو دارم تازه ۲۳ سالمه ولی احساس فرسوده بودن دارم گاهی میگم دومی برای چیت بود آوردی تازه دختر هم ندارم گفتم ۳۸ سالگی به بعد بیارم پسرام اگه ازدواج کردن زود تنها نشم که فک نکنم دیگه بتونم واقعا خسته کننده هست مادری کردن

خدا بزرگه عزیزم نگران نباش خدا توانشو میده ایشالا به سلامتی منم روزای آخر بارداریم همش حس میکردم من نمیتونم مراقبش باشم ولی شکر خیلی خوب از پسش براومدم

مرسی از دلداریت😂چرا از چ لحاظ سخته

من از بچه دوم خیلی راضی بود واقعا خوب
همین که کای تجربه داری خیلی عالیه واقعا خوب بود برام
بنظرم اصلا با بچه اول قابل مقایسه نیست بچه اول خیلی سخته

سوال های مرتبط