سلام مامانا خواهش میکنم اگر تجربه ای دارید کمکم کنید

دختر من همه چیزش خداروشکر خوبه الحمدالله ولی تو جمع که میریم و غریبه هست خیلی اذیت میکنه همش دوست داره بغل خودم یا مامانم و آبجیم باشه یعنی کسایی که میشناسه و باهاشون آشنا هست اصلا نمیزاره غریبه ها حتی نزدیکش بشه
خیلی غریبی میکنه
مثلا دایی مو ماهی ۱ بار یا ۲ ماه ۱ بار ببینه خیلی ازش می‌ترسه ولی اگ ی مدت بشینه پیشش باهاش آشنا میشه بهتر میشه
خوندم که این غریبی کردن و فرار کردن از جمع نشانه اتیسم هستش

دخترم ارتباط چشمی داره و واکنش نشون میده به اسمش تنها مشکلم همینه خیلی ترسیدم و نگرانم

دختر منم ۱۵ ماهشه دقیقا همینطوره

ولی تو جمعی ک غریبه نباشه خیلی باهوشه و ورجه ورجه میکنه ولی اگر ی نفر غریبه باشه تا وقتی اونجا باشیم از رو پام تکون نمیخوره

اتفاقاً نشانه باهوش بودن هست توی این سن. ‌میفهمه که غریبه هستن

اخه اوتیسم رو از کجا میاری چه ربطی داره اضطراب جدایی هست همه بچه ها اینطوری هستن

والا من زیاد بچه دیدم که غریبی میکنن اینجوری که ۹۰ درصد بچه ها دور از جون اوتیسم دارن....این رفتارشون یه سن و دوره ای داره بچه ها ازش عبور میکنن.
پسر دخترخالم یه رفتار خیلی وحشتناک داشت باهمه غیر مامانش غریبی میکرد حتی ابجی و باباش جییییغ میزد و خودشو هلاک میکرد تا کسی نزدیکش نشه!تا سه سالگیش هر مهمونی که دخترخالم میرفت از اول تا اخر توو اتاق جداگانه بود با پسرش واسش سفره جدا مینداختن
همه میگفتیم بچش قطعا مشکل داره
یهو اینقد این بچه اجتماعی شد و خوش صحبت و با عالم و آدم جور میشه باور نمیکنیم همون بچس😅

نه عزیزم الان تو سن اضطراب جدایی هست و واقعا طبیعیه

نگران نباش گلم دختر منم اینطوره فک کنم عادی هرجا بریم غریبه ببینه ی جوری میچسبه بهمم دیشب خونه ی مادرشوهرم بودیم عمه و عموش اینا اونجا بودن ی ساعت قشنگ بغلم بود حتا اونا اسمشم صدا میزدنن دخترم حرص میخورد یکم گذشت از بغلم اومد بیرون خودشو سرگرم بازی می‌کرد ولی باز هواست بود کسی نگاش نونه😅