مامانای گل اومدم تجربه حدود ۵ سال مادریم بگم بهتون. گفتم شاید ب درد کسی بخوره. اول اینکه وقتی زایمان میکنی، خوابت و خوراکت و زندگیت مختل شده و حس بد داری، لاقل خودت خودت رو در‌ک کن، بگو طبیعیه سعی کن به اطرافیانم ک برات مهمن حست توضیح بدی.‌همیشه حق با مادر تازه زایمان کرده ست و این ب نظرم تا درست شدن خواب بچه ت ادامه داره. خواب خیلی مهمههههه.... ولی ب خودت بگو اینم یه دوره ست و بدون ک داری کار خیلی بزرگی میکنی و داری یک انسان رو واسه جامعه آماده میکنی...کلا بچه داری تا ۲ سال ب نظرم سختتره البته بستگی ب بچه داره ک بچه آسونی باشه یا نه، اگر بچه سختی باشه مثل بچه های من خدا ب داد برسه، بدخواب و بدغذا و آلرژی دار و .... ولی در کل بعد ۲ سال اوضاع بهتر میشه...و اینکه این مدت یه کمکی باشه خییییلی روی تحمل اوضاع تاثیر داره..اگر میتونین کمک بگیرین از مادر یا مادرشوهر یا ... حتی شده پولی اگر شرایطش داربن از فرد مطمئن کمک بگیرین...واسه مادر با بچه چندماهه خیلی ارزشمنده حتی یه پیاده روی نیم ساعته...کسیم نبود لاقل نیم ساعت همسرتون نگه داده برین بیرون روزانه، مثلا واسه خرید و تنهایی. ادامه در کامنت

#گهواره #پوشک #فرزندپروری

بعدش برای بعد ۲ سالگیم مادری اگر ۱۰ تا جزء داشته باشه ۹ تاش صبره..فقط باید روی روانتون کار کنین ک صبور باشین در مقابل گریه و بهونه هاش مهربون باشین، نمیگم هرحرفی قبول کنین ولی با آرامش در مقابل خشم و گریه ش واکنش بدین و خلاصه باییید صبور باشبن و حساس ب گریه اینا نباشین. حتما یه ازمایش کم خونی و فررتینم بدین ک میگن نباید فررتین کمتر از ۵۰ باشه، من واسه اعصابم منیزیمم میخورم ب نظرم خسلقم بهتر میکنه... خلاصه اول ب روح و جسم خودتون برسین تا بتونین در مقابل بچه صبور باشین..به قول یه روانشناس بچه ها هیولاهای کوچیک و نازی هستن ک انگار واسه قویتر کردن اعثاب و روان و صبر ما میان! و توصیه آخرم این ک بچه پشت سرهم نیارین، لاقل ۶ سال فاصله باشه اگر قصد اوردنش دارین... تا ب بچه اولم ظلم نشه برای من این اتفاقم خیلییی سخت بود. و اینکه همه مون عصبانی میشیم و داد میزنیم و ... ولی یه جایی باید کنترل رفتارمون ب دست بگیریم تا اون بچه هم از ما یاد بگیره کنترل خشم و .. رو.
خیلی قوی هستین ک مادرین ب خودتون افتخار کنین، سختترین کار دنیا رو میکنید.

بزار پارت اول رو جواب بدم بهت بعد برم پارت دوم رو بخونم بهت جواب بدم😁😁😁عزیزم چاره ایی جز کنار اومدن با شرایط نیست همه ما مادرا میدونیم بچه که میاد ما برای همیشه تمامیم😁😁😁اطرافیان بیشتر عذابن تا کمک،کمتر کسی پیدا میشه که واقعا کمک ادم باشن که درک کنن
فقط تخصصشون کوبیدن مادر و روش پرورش مادره!و اینکه درست گفتین خواب کافی حلال این شرایط سخته
ولی یه مشکلی هست کسی از خوابش نمیزنه که با بچه بیدار بمونه مادر بخوابه
همه بعد دو روز کمر درد و پا درد و سر درداشون شروع میشه که از زیر بار کمک و مسعولیت در برن‌.اگرم کسی کمک دلسوز داشته باشه مادر مثل قبل نمیتونه بخوابه چون اضطراب بچه ابدیه
قدم زدن😅😅😅به خدا که فیلمه برای من یکی من از روزی که زاییدم همش در حال قدم زدن توی خونه ام 😁😁درست گفتین والش بچه تا ۲سالگیه چه بچه خوش قلق چه بدقلق

عالی بود. منم تازه باردار شدم فاصلسون میشه سه سال و نیم بینهایت میترسم نتونم هندل کنم

قبلا که بچه نداشتم همش میگفتم مگه بچه داری چی داره بخوابه من راحت به کارام میرسم دوباره نقاشی میکشم دو سالش هم که شد بچه بعدیو میارم وقتی بچه دار شدم فهمیدم اینا همش رویان 😂😂😂دو سال نیمه میگذره هنوز وقت نکردم یه قلمو بگیرم دستم چه برسه بخوام به بچه دوم فکر کنم واقعا صبر زیادی میخواد 😬🥴

چه توضیح خوبی بود ممنون ❤️

دقیقا،چه خوب گفتین👌🏻
مخصوصا صبور بودن رو
حالا من مامان خیلی حساسی بودم اما خداروشکر دخترم اهل اذیت نبود
از یکسال و نیم خیلی همه چیز برام راحت‌تر شد
اما چند ماه اول یادم میاد تنم میلرزه😫