از کنار بچم نمیتونم تکون بخور حس میکنم کاری بکنم اون یه چیزیه میشه همش نسشتم پیشش عذاب وجدان میگیرم

هممون بچه هامونو دوس داریم و مادریم ولی تا کی میخوای بشینی پیشش و به کارات نرسی اونم بای. مستقلی رو بفهمه بتونه با خودش بازی کنه یا بخوابون به کارات برس به خودت سخت نگیر اصلا منم اولا اینطوری بودم ولی خوب رفته رفته عادت میکنیم به زندگی با بچه

من خودم انجوری بودم افسردگی داشتم میرفتم ظرف بشوم میزاشتم تو آشپزخونه هر کاری میکردم با خودم میبردم موسیقی هم خوبه واسه هر دو

عزیزم پس چجوری ب کارات میخوای برسی

اصلا عذاب وجدان نگیر بیار تو کریر.ی چیزی کنار خودت جلو چشت باشه کاراتو بکن