۷ پاسخ

کاش پسرمنم اینطوری بود 24ساعته چسبیده بهم

تاحالا بهش فکر نکردم

اره دوتابچه‌هامم اینجورین منم خوشم نمیاد دوست دارم دنبالم گریه کنن وابسته من بشن ازمن جدا نشن

یعنی مشکلیه چون بچه منم همین جوره.باهمه زود پسرخاله میشه.تازه بوسشونم می‌کنه.یمدت ازسرش افتادبوس کردن دوباره شروع کرده.راه حلی دارین ب منم بگید

دختر من با افراد غریبه دیر اخت میگیره بخوان بغلش کنن گریه میکنه یا نزدیکش بشن
باید یه مدت بگذره بهشون عادت کنه بعد بتونه کم کم بهشون نزدیک بشه
من یا باباش بریم پشت سرمون گریه میکنه
شماهم یه مدت زیر نظر بگیرین شاید خوب شد بچس دیگه اخلاقاشون عوض میشه اگه دید نمیشه اونموقع با پزشک یا روانشناس کودک مشورت کنین

ولی افراد غریبه میبینه با عمهاش که خیلی دیر به دیر میبینه انگار نمیشناسه نه براشون میخنده نه سمتشون میره فقط همینجور نگاه معنا دار میکنه بهشون

وای بچه منم همینه باید چکارکنیم یعنی اینو بگم پیش هرکسی بزارمش بند میشه گریه نمیکنه توروخدا اگه میدونین به منم بگین

سوال های مرتبط

مامان مهراب ۲۲ماهه مامان مهراب ۲۲ماهه هفته هشتم بارداری
یا این باور که تو مهد خالش باهاش بازی میکنه دیگه احتیاج نیست من باهاش بازی کنم این باور درست نیست
بازی اصلی ترین نوع ارتباط با کودکه اگر میخواید وارد دنیای کودک بشید باید بازی کردن باهاش رو یاد بگیرید.وگرنه نمی‌تونید فرد صمیمی فرزندتون بشید.
بریم سراغ اثر بخشی بازی
اگر یکی تو کودکیمون باهامون بازی کرده توی ذهنمون میمونه و میشه فرد نزدیک ما و باهاش راحت‌تر ارتباط برقرار میکنیم
توی بازی با بچه ها نباید بشیم معلم سختگیر باید بچه ها لذت ببرن از بازی
اگر در کودکی با بازی وارد دنیاشون نشیم میشیم یه فرد غریبه
توی بازی کردن و حرف زدن با بچه ها مغزشون داره رشد میکنه
وقتی مغزشون رشد میکنه هوششون افزایش می یابد
پس برای اینکه بچه هایی تربیت کنیم توی زمینه تحصیلی کاری ارتباط موفق باشن باید تو بچگی باهاشون بازی کنیم
به این فکر نکنیم تو نوجوونی باید بفرستمش کلاس کنکور برعکس در سال های اولیه کاری کنیم مغزشون رشد کنه
اولین گام اینه باهاشون بازی کنیم بازی که لذت ببرن در عین حال صمیمیت و ارتباط ساخته بشه
مامان آوین مامان آوین ۱۶ ماهگی
سلام عزیزای دل.لطفا این تاپیکو بخونین.شاید حرف دل خیلی از مادرا باشه. هممون میدونیم بچه با بچه فرق داره. حتی یه خواهر برادر توی یک خونه شبیه نیستن. پس بچه هارو باهم مقایسه نکنین. بعضی بچه ها برونگران.یعنی اجتماعی هستن و زود جوشن و زود با محیط جدید جور میشن. بعضی بچه ها درونگران.این بچه ها حتی اگه شیطون ترین بچه توی خونه باشن، توی محیط بیرون ساکتن یا دیر جوشن و اجتماعی نیستن.
دختر من درونگراست و ذاتیه.با اینکه زیادی تو جمع های شلوغ و بچه های مختلف میبرمش. ولی تا محیط براش اعتماد سازی نشه، اصلا نه حرف میزنه و نه بازی میکنه... ولی توی خونه تاااا دلتون بخواد شیطونه. به این بچه ها برچسبه خجالتی بودن نزنین. یا به زور وادارشون نکنین وارد بازی بشن. یا ببین خاله چی میگه؟ برووو.حرف بزن دیگه. ای وااای بچم حرف‌ نمیزنه.خجالت میکشی مامان؟؟؟؟ لطفا اینکارو نکنین با بچه هاتون.
و حق هم ندارین اگه مادر یا بچه ای اینجوری دیدن بهش برچسب های مختلف بزنین.هرچی از ذهنتون میگذره رو به زبون نیارین. احترام بزارین به هربچه با هر مدلی.
یه بچه ای زود راه میره یکی دیر راه میره. یه بچه ای زود حرف میاد و یه بچه ای دیر حرف میاد. یکی بازیگوش تر.یکی آرومتره.یکی دندون زود درمیاره یکی دیر درمیاره. در کنار این موارد جسمی، موارد روحی هم رعایت کنین. بچه ها خیلیییی خوب متوجه ها حرفها میشن. متوجه کلمات منفی میشن. هم خودتون نگین.هم اجازه ندین بقیه بگن...