امروز بچم سحر بیدار شده گیر بچه بودم بعد به چرت زدم دوباره صبح زود بیدار شدم به لباس شستن و پهن کردن و جمع کردن لباس های خشک و ظرف شستن خلاصه همون همه ی کارای تکراری هر روز
بعد هم رسیدگی به بچها و درس و مشق بچه بعد بچه ها رو تنها خودم بردم بیرون شوهر دیشب تا ۵ صبح خونه رفیقش بوده بعد اومده خوابیده تا بعدازظهر حالا من چی الان هلاکم خوابم گرفته میخام استراحت کنم شروع کرده به دعوا یه چای بهم نمیدی حقته همون باهات آدم قهر باشه و میگه یه جوری میگیری خسته ام انگار از صبح سر زمین کار میکردی 😞
میگه تو خونه بودی حالا بچه ها رو تا یه سر کوچه بردی 😔
حالا هم برام دستور داده باید برای فردا لباسش بشورم و بدوزم با دست چرخ خیاطی خرابه
غذا فردا هم الان درست کنم که آقا هوس کرده
خیلی خسته ام 😞
گاهی میگم کاش بخوابم تا چند روز بیدار نشم

برو چند وقت شهرستان پیش خانوادت شاید اینجوری ب خودش بیاد

لوسش کردی بنظرم
اون زندگی هردوتونه اون بچه های هردوتونه
فقط نمیشه تو سختی بکشی اون دنبال رفیق و رفیق بازی
تازه میگه کاری نکردی میگفتی اگه کار سختی نیست چرا تو انجام نمیدی؟ بچه هاتو یه بیرون نمیبری؟ همه رو انداختی گردن من

واقعا چرا بعضی مردا انصاف ندارن

ای داد از بیشعوری و ذات کثیف یک مرد
و زنی ک تنهایی ب دوش می کشد تمام مسئولیت هارو
گلم چند تا بچه داری

توکلت به خدا،
این حرفا تاوان داره،جوابشو میگیرن بالاخره.
اون ندید خدا که دیده زحمتاتو...بسپر به خودش

عزیزم حق داری خسته باشی حق داری دلت بگیره🥲

چقدر سخت خدا کمکت کنه
چقدر بی مسئولیت و بی درکه😔