بچه من از وقتی به دنیا اومده همینه
اكثرا تا ٤٠ روزگى يا سه ماهگى اينطورن بعدش درست ميشن
دختر اول من همینجوری بود. کل تایم بیداری بایدبغلمون میبود.. تا دو سالگی هم همیشه باید یکی کنارش مینشست.. ما با خانواده توی یه آپارتمانیم،هر طبقه که کمتر کار داشت میذاشتیمش پیشش! یعنی خدا شاهده کل اون تایم رو باید بغل یه نفر مینشست یا بازی میکرد... الانم که دو سال و چهار ماهشه یه قدم راه نمیره! به زبون خودش میگه آنایی خسته! آنایی چوچوله! یعنی کوچولو.. برای همین این یکی رو تا میتونم بغلش نمیکنم
من وقتی اروغ میگرفتم کلی تو خونه راه میبردمش خودم دوست داشتم چون با دقت همه جا رو برانداز میکنه دیدم داره بغلی میشه دیگه عروسکاش و کنارش میچینم مشغول صدا دراوردن و یه جورایی حرف زدن با اونا میشه از سرش دراومد
ربطی به بغلی شدن نداره. میگن تاشیش ماه هروقت نیاز داشت بغلش کنین حس امنیت بهش میده بعدا کمش کنین که بغلی نشه. دختر منم بیدار میشه گریه میکنه باید پیشش باشی اصلا تنها نمیمونه اما دختر خواهرم همسنشه فقط باخودش سرگرمه وگریه تو کارش نیست
دختر منم اینجوری بود الان چند روزه یکم رو زمین میمونه با خودش بازی میکنه
پسر منم همینطوره بغلی شدن خیلی سخته
بغلیش کردی دیگه ولا من تا شیرش دادم بعدش میزارم توجاش تابغلی نشه اینجوری دیگه ولت نمیکنه
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.