سلام
از وقتی پسرم ب دنیا اومده دخترم خیلی تو خودشه پنج سالشه چیکارکنم نگرانشم. دلم براش کبابه حس گناه دارم ازین ک محبتم رو باید تقسیم کنم مجبورم همش ب پسرم برسم خدایا توکمکم کن
دیگه مثل قبل بازی نمیکنه نقاشی نمی‌کشه. گاهی بهم می‌چسبه گاهی ازم بدش میاد کسی تجربه داره بعد چندوقت خوب میشه
شبا پیش خودم میخوابونمش خیلی بهش توجه میکنم ولی خیلی عوض شده

اینجور که شما میگین من‌استرس گرفتم برای زایمان پسرمنم ۲سانیم بی نهایت بهم وابسته ترس اینو دارم‌بچم ۱وقت حسود یا ناراحت نشه درحدی بهم وابسته که حتی. دسشویی میرم درو باز میکنه ببینه کجام بعد زایمان باید چیکار کنم با ۲تا بچه

دقیقااااااا برا منم همینه ،، انگار دختر منو گفتی ،،
عزیزم تو مگ نگفتی دومی هم دختره ؟

علیک عزیزم نگران نباش پسره من دو ونیم سالشه اولش خیلی ناراحت بود ولی بعد ازم میپرسید آویسا خوبه من میگفتم آره خوبه ولی تو بهتری میگف آویسا بده میگفتم ن آویسا خوبه ابجیته ک تو ذهنش بد نمونه هر وق ک میخواس بیاد بغلم بچه رو میدادم ب یکی خودشو بغل میکردم بعدش میگفتم آویسا مال تو هس خوشحال میشد ک مال منه کم کم عادت کرد بهش حسودیاش کم شد ک هیچ الان عاشق خواهرشه ب هیچکس اجازه نمیده بخواهرش دس بزنه