اینجای بچه داری دیگه بدنم کم آورده‌..گریه برای هرررچیز کوچیک..لج ..نخوابیدن.جیغ های زیاد..اصلا تحمل کوچیک ترین نه شنیدن رو ازمن نداره بلافاصله غششش میکنه.روزا کلا نیم ساعت میخوابه..بشدت خرابکار شده وتموووووم خونه رو بهم میزنه..واصلا جای سالمی وجود نداره...من همش امیدم ب این بود ک بزرگ تربشه راحت تربشه ولی دیگه نا ندارم.کم آوردم.نمیتووووونم ادامه بدم..حس بدبختی دارم.زندگی قبلیم یادم رفته.کی خووووب میشه کی روزای خوب میاد پس
#بچه

پسر منم همینه کافیه بهش بگم فلان کارو نکن یا چیزای خطرناکو از دستش بگیرم خودشو بزنه زمین و گریه کنه شب تا صب میچسبه بهم حتی یک ثانیه برا خودم نمیتونم وقت داشته باشم همش سینم دهنشه شیرم نمیخوره فقط میگه سینتو بده گاز بگیرم شبا نمیخوابه تا خود صب تو خواب گریه میکنه روزام همش همه جارو بهم میریزه یا باید تند تند مرتب کنم همه جای خونرو یام باید جارو برقی بکشم از بس کثیف میکنه همه جارو بیرونم میرم یکم حال و هوام عوض بشه هرکیو میبینم راجب بچه داری یه نظر میده عصابمو بهم میریزن بخدا سه روزه پریود شدم اصلا حال ندارم پسرمم انقدر اذیت میکنه دلم میخواد سرمو بکوبم دیوار

حالا خوبه یدونه اس بخدا
...مال من دوتا هستن دوتاشونم پسر..بزرگه ۶ سالشه با این کوچیکه دوتایی دهن منو صاف میکنن..مغزم رد داده دیگ انقدر که اذیت میکنن

ااخخخخ گفففتی حرف دل منو زدیییی بخدا بریدم شبیه افسرده ها شدم پدرم درومد😭

اتفاقا هرچی جلوترمیره سختترمیشه

پسر منم همینه خواهر فقط صبر منم گریه می‌کنم از دستش