۱۶ پاسخ

شوهرت چه دل خوشی داره

دوست داشتن بچه دلیلی برای آوردن بچه نیست یعنی به تنهایی کافی نیست شما هم باید آمادگی داشته باشی از نظر روحی و جسمی باید آماده باشی مردا فقط بچه میکارن و خرجشو میدن بقیه چیزا با مادره اگه از همه نظر اوکیه و همه جوره کمکت میکنه بیار

من برام اهمیتی نداره شوهرم دوس داره یا نه
وقتی خودم دوس ندارم مگه مجبورم
فداکاری کنم بخاطر چی

مگه فقط نطر شوهرت باید مهم باشه؟پس خودت چی؟
متوجه ی شرایط نیست؟

گلم بخوای پاسوز شرایط باشی نباید همین یه دونه هم میاوردی این از این
اما اگر از لحاظ موقعیت مالی یعنی خونه از خودتون دارین ماشین از خودتون و حقوق قابل توجهی دارین ک جوابگوی یه خانواده۴ نفره باشه و اینک کمکی دارین بسم الله

چه جالب چه شوهری ،من که به زور شوهرم راضی کردم تا راضی شد شرایط کشور ریخت بهم دیگه خودم شل شدم فعلا گفتم ولش کن

وای ول کنا اعصاب داری بخدا ماها ک دوتا داریم روحو روانی نمونده برامون

من خودم خیلی دوست دارم ولی همسرم نه دلیل دوست داشتنم هم دخترمه که خیلی تنهاست وگرنه خودم دلم نمیخواد

وای من که دیگه نمیارم
البته من دلایل خودمو دارم و خیلی ربطی له شرایط کشور نداره اون جز دلایل اخره
ولی اگه توانشو اعصابشو در خودت و روح و روانت میبینی حتما بیار
روزی رسون خداست
بهرحال بچها هم بزرگ میشن برای زندگیشون تلاش میکنن
کشور که همینجور نمیمونه خلاصه خیلی ویزا چندسال دیگه تغییر میکنه
ممکنه بدتر بشه ممکنه بهتر بشه
کسی از اینده خبر نداره
جمعیت هم داره کم میشه موقعیت کار بهتر میشه زمان بچهامون

همسر من نیز هم..

شوهرمنم میگه ولی سال بعد منظورشه من گفتم کلا دیگع بچه نمیارم میگه نیاری از پرورشگاه میارم بزرگ کنیم موندم به خدا

منم به همین خاطرشرایط اصلا نمیخام.اگه ج ن گ شد چی؟؟؟بچه اولمون شرایط ب این شکل خراب نبود

چ عجیب همیشه فک میکردم خانوما فقط بچه میخان، اینکه مرد اصرار کنه رو ندیده بودم

اگه شرایطت مالیت خوبه بیار چرا که نه بچه ت هم از اب و گل افتاده
تنها نباشه
ماکه تا اخر عمر برا بچه هامون نمیمونیم
حداقل بچه ها خاهر برادر داشته باشن

چه خوب

شوهر خوب و پایه ای داری

حالا کمک حال هم هست

چند سالته مگه ؟

سوال های مرتبط

مامان دخترام♥️🧡 مامان دخترام♥️🧡 ۵ سالگی
سبک فرزندپروری مقتدرانه
تو این سبک وضع قوانین ساده به صورت شفاف و ایستادگی روی قانون خیلی مهمه
یک مثال می‌خوام براتون بزنم
خب فک کنید مثلا شما ماهی یک اسباب بازی برای کودکتون می‌خرید
قبل از رفتن ب مغازه باید خیلی روشن بگید عزیزم داریم میریم برات اسباب بازی بگیریم، و می‌دونی که فقط یک اسباب بازی میتونی انتخاب کنی
اگه اونجا ناراحتم کنی و بخوای بیشتر از یک اسباب بازی داشته باشی باید بدونی که ماه بعد از اسباب بازی خبری نیست
بعد میرید مغازه و کودک دو تا اسباب بازی انتخاب می‌کنه و شما قانون رو یادآوری میکنید و اون گریه و زاری میکنه
والد آسان گیر بیخیال قانون میشه و میگه بچم مگه چقد قرارها بچه باشه و هر دو رو میخره
والد مستبد به شدت باهاش دعوا می‌کنه و سر بچه داد و بیداد. می‌کنه و عصبانی بودن رو به بچه آموزش میده
اما والد مقتدر، قانون رو یادآوری می‌کنه و میگه عزیزم میتونی انتخاب دومت رو ماه آینده بخریم ولی اگه یکم دیگه به این کارات ادامه بدی از اسباب بازی ماه بعد خبری نیست
و درصورت ادامه داد و بیداد همون اسباب بازی اول رو حساب می‌کنه و دیگه توجهی ب داد و بیداد نمیکنه
و وقتی اومدن خونه هم میگه قانون رو زیر پا گذاشتی پس ماه دیگه خبری از اسباب بازی نیست
از اجرای قانون نترسید
این قانون گذاری برای کنترل بچه ها تو نوجوانی به شدت لازمتون میشه
شاید الان درخواست فقط یه اسباب بازی بیشتر باشه و برای شما مشکلی نداشته باشه ولی باید بدونید اگه بچه ها بدونن والدین در اجرای قوانین مقتدر نیستن علاوه بر اینکه تو دوران کودکی کنترلشون سخت میشه و کودکان متوقع میشن در دوران نوجوونی هم واقعا ممکن هست مشکلات رو نتونید کنترل کنید