بچه ها بیاین مشورت
من تازه ۳۹ سالم شده بارداری سختی داشتم
و کلا دراز کشیده بودم
و زایمانمم سخت بود
پسرمم تا ۶ ماه مامانم میومد پیشم میخوابید چون تا صب بیدار بود و گریه میکرد تا نه ماهگی هم مامانم حمومش میکرد حالا ما وضعیت مالی مون الان خیلی داغونه یعنی قبلش خیلی خوب بود من میرفتم سرکار ولی الان نمیرم و برنج و گوشت و یک مقدار خرج زندگی‌مون و خانواده شوهرم میدن چون قسط زیاد داریم ک تا سه چهار سال دیگه کلا تموم میشه خونه هم داریم و ماشین ولی الان اینقد داغونیم ک حتی دندون پزشکی نمیتونیم بریم ،بعد همسرمم با بچه بازی میکنه مثلا دو سه ساعت بعد سرکارش راستی کارمنده ولی دیگه ب هیچی کار نداره همه باز زندگی قبض و‌ کی بدیم قسط و کی بدیم چی داریم چی نداریم هیچی کار نداره سه روز در هفته ک کلا تا شب نیست خلاصه منم سنم ک جوریه ک تا دو سال دیگه نهایت بتونم باردار بشم شما بودین چیکار میکردین؟؟واقعا دلم نمیخاد ب خاطر بی پولی الانمون پسرم کلا تک فرزند بشه شاید پنج شیش سال دیگه حقوقش خوب بشه قسطا تموم بشه ولی اون موقع من دیگه باردار نمیشم چیکار کنم مامانم ک میگه همین یکی بسه ولی خودم خیلی دلم برای پسرم میسوزه وگرنه برای منم بسه واقعا ب

۱۰ پاسخ

عزیزم همین بچه اگه فردا نتونین پشتش باشین میگه چرا نمیتونستین بچه اوردین. تو این وضعیت ادم یکی وداشته باشه همونو به سرانجام بزسونه کافیه. عوضش سعی کن بیشتر با هم سالاش وقت بگذرونه، پارک،خانه بازی،مهد، بچه های فامیل

من جات بودم نمیاوردم
منم شرایط شما رو دارم تقریبا ولی اصلا و ابدا به بچه دوم فکرم نمیکنم با این اوضاع مملکت و جسم و روان خودم
بعدشم بنظرم ادم بتونه یدونه بچه رو با کیفیت بزرگ کنه واقعا ارزشمند تره تا دوتا بیاری بخاطر تک فرزند نشدن
چون میرن کلاس و مدرسه دوست پیدا میکنن ولی دوتا باشن نشه نیازاشون به حد کافی براورده بشه و حسرتی تو دلشون بمونه بنظرم کار درستی نیست

اصلا تو این شرایط بچه نیار، بچه های تک فرزند خیلی هم موفق ترن تو زندگیاشون...مهم اینه شرایط زندگی محیا باشه، الان با این وضع مملکت بچه میخوای چکار....ببین منی که توانایی مالی دارم هم به یه دونه بسنده کردم...

ول کن خواهر همین یدونه رو خوب تربیت کن پول داشته باشه همه نوکرشن چه برسه خواهر برادر

دوما وقتی بارداری سختی داشتی چندین ماه زندگیت ب فنا رفته علاوه برخودت مادرتم تو عذاب انداختی چرا باید تکرار کنی اون سختیارو

من بودم باردار میشدم...بچه علاوه بر پشتوانه مالی نباز به یکی داره که باهاش بازی کنه و در آینده پشت هم باشن.من اصلا تک فرزندی و دوست ندارم و مخالفم باهاش.شماهم ک میگی شوهرت شغل داره ولب الان بخاطر قسط و وام دستتون تنگه ...

حالا ک نظرمونو خاستی منم نظرمو میگم نیاررررر خاهرم من دو تا دارم تو روشون نگاه میکنم خجالت میشم شاید نتونم یسری چیزا براشون فراهم کنم اگه میدونستم اوضاع اینقدر بد میشه ترجیحم تک فرزندی بود بعد شش سال میرن مدرسه دوست پیدا میکنن تنها نمیمونن

من از شما دوسال کوچیکترم و شرایطم تقریبا مشابه باهمسرم دوتامون شاغلین ولی فعلا قسطامون زیاده و‌تو همین دوراهی مونده بودم اقدام کردم و‌الان فکر کنم باردار باشم واقعا تصمیم سختیه شمام اگه میخایی باید زودتر تصمیم بگیری من همین امسالو به خودم وقت داذم و گفتم اگه نشه دیگه نمیارم

من بودم باردار میشدم
ماهم وضعیت مون خیلی عالی نیست مثله شما پول دندون درست کردن نداریم ولی اگر همسرم مامانی نبود و اون اندک پول رو خرج خانواده ش نمیکرد میاوردم اصلا دوست ندارم بچه م تک فرزند باشه خیلی اطرافمون تک فرزند داریم که همشون ناراحتن چرا من تنهام به نظرم آسیب تک فرزندی از آسیب فراهم نکردن رفاه خیلی بیشتره خدا بزرگه بیار بازم کمک میکنن بهت

عزیزم من شرایطم مثل شماست ۳۹ سالم و بچم تنهاست میتونم الان بچه دوم بیارم ولی پسرم با بیناری بدی دنیا آمد و خیلی عذاب کشیدم تا بزرگش کردم تازه مادرم نمیتونست پیشم باشه مادرش سکته مغزی کرده بود زمین گیر بود سه سال عمرم تو بیمارستان بالا پایین کردم جراحی پسرم درمانش شرایط خاصی که داشت به عنوان تجربه اول مادر شدنم خدا میدونه چند شب تو بیمارستان خوابیدیم یک سال از این سه سال تو بیمارستان بود تازه شرایط زندگیم اروم شده الان نمیتونم به ترس زایمان غلبه کنم ولی اگه بخوای تا ۴۵ سالگی هم میتونی بچه دار بشی دکترم بهم گفت به راحتی آی وی اف میکنی و بچه سالم میاری پس خیلی نگران سن نباش

وافعا تصمیم سختی
شاید من بودم اینکارو نمبکردم
ولی این مربوط ب خودت و شوهرت میشه
باید خودتون تصمیم بگیرید

سوال های مرتبط

مامان کیاراد مامان کیاراد ۳ سالگی
انقدر فکرم درگیر بچه دومه🥲
تک فرزندی دوست ندارم دلم میخواد ی دختر هم داشته باشم
از طرفی ام دلم نمیخواد فاصله سنی بچه هام خیلی زیاد باشه....
کمک هم دارما مامانم جوونه مادر شوهرم نزدیکه با حوصلس،خواهر مجرد،شوهرم خیلی تو بچه داری و باراداریم مسئولیت پذیره
ولی حس میکنم بچه ی دوم یعنی بشین تو خونه فقط بچه بزرگ کن
کلی ارزو و هدف دارم بمونم خونه افسرده میشم...تازه کارامو ردیف کردم کسب و کار راه بندازم...ولی میگم با این اوضاع مملکت معلوم نیست بشه یا نه...
نمیدونم چیکار کنم بهتره
از طرفی سختیای بارداری و زایمان و شیردهی و...دوباره همه چی از اول...
ولی وقتی به چهل سالگیم فکر میکنم که ی دختر تو خونم نباشه رفیقم باشه دلم میگیره...
گیر کردم واقعا...
وضع مالیمون بد نیست عالی ام نیس...
خونه دوخواب و ماشین داریم درامد شوهرم خوبه بد نیس
قبلا میگفم وقتی دومی رو میارم ک قبلش خونه سه خواب خریده باشیم بتونم براش اتاق مستقل بچینم و....
ولی با این اوضاع الان خیلی دور بنظر میاد این فکرا....
شما جای من بودین چیکار میکردین؟