۷ پاسخ

ب نظر من تنهایی بهتره هرچی دور ادم خلوت باشه بهتره هم اعصاب مادر ارومه هم بچه من خودت خونه مادرم میمونم ولی جای دیگه بخام برم بمونم مثلا خونه مادر شوهرم واقعا به هم میریزم از لحاظ اعصاب

من کلا ده روز مامانم پیشم بود به بعدش نبود و واقعا سخت گذشت و همچنان میگذره پسرمم خیلی بی قراری داره و گریه های شدید درکنارش خوابشم خیلی سبکه دائم بیداره
بنظر من اگه کسی باشه کنارت کمکت کنه خیلی خوبه و بغییر اون تنهایی ادم افسرده میشه اگه کسی نیاد زیاد دور و برت

من رور اول مامانم و مادرشوهرم اومدن نظرات مختلف بود همش باید حواسم بود یکی یچی نگهاون یکب ناراحت بشه ارامش نداشتم، اون موقع کرونا بود. مادرشوهرم کرونا گرفت رفت.۱۵ روز مامانم بود ۱۵ روز بعد مادرشوهرم

ازمن میشنوی هرچی دورت خلوت ترباشه ارامشت بیشتره من اولی دست تنهابودم اینم همینطورفعلا ولی باورکن خیلی راضی ام اصلا سخت نیس

من هنوزم با کمک مادرشوهرم نگه میدارم😕 تنهایی بنظرم سخته

من از اولین روز بچم بغلم بود با اینکه سزارین شدم.خودم هم تنها بزرگش کردم. خیلی سخته یادمه بعد یه ماه شاید تصادفی خودمو تو آینه دیدم😔 شب روز نه خواب نه استراحت نه تغذیه درست و حسابی... ولی خب گذشت
الان که ۵سالشه بیشتر بابایی هست

من چون بچم اروم بود بنظرم کلا بچه داری سخت نیست
برای اونایی سخته ک بچه نمیخابه همش گریه میکنه من پیش مامانم بودم کامل از بارداری اولم تا الان حدود سه ساله طبقه بالاشم ولی بچمو خودم بزرگ کردم کمکم میکنه ولی خودم از اول مستقل شدم گل کاراش میکردم جز حموم مامانم کلا یه شب پیشم خابید خودمو شوهرم پیش بچمون بودیم

سوال های مرتبط