میگن اینجا مامان هارو میبینم هم خودمم با جون دل برا بچه هامون مایه میزاریم به فکر لباس و پوشک و شیر و هزار تا مکافات
میگم ماروهم اینطور بزرگ کردن نمیگم سختی نکشیدن کشیدن
ولی از اونجایی که یادمه نه لباس خوب تنم بود ،نه غذای خوب
نه کسی برا غذا خوردن اصرار میکرد نه کسی بود هر روز برامون خوراکی بخره مریض میشدم تا صبح سرفه میکردم یا دندون درد مادرم نمی‌گفت اصلا چه مرگته ،شما رو نمیدونم من که با بدبختی بزرگ شدم اینا ۱۰ درصد از مشکلات دوران بچگی و نوجوانیم بود که گفتم
درسته مملکت خوبی نداریم ولی خوش بحال این نسل مادرایی مثل ما دارن
فرزند پروری#
شیر خشک اپتامیل
آروغ ،پوشک ،،شربت استامینوفن
تب ولرز

اون زمان زیادی بیخیال بودن الان ولی زیادی به فکر هستن هیچوقت تعادل نداشتن

اره واقعا اگ‌مثل ما میخواستن بچه تربیت کنن ۲ تارم ب زور میاوردن دیگ ۵ ۶ تا معلوم رسیدگی کم میش

دقیقا منم همینطوری بزرگ شدم

من دها شصتم حتی دانشجو بودم ونامزد داشتم مثل زمان مدرسه برام ساندویج میکرد و تغذیه حاضر میکرد در تمام دوران مدرسه یادم نمیاد برای خودم ساندویج درست کنم حتی که من بچه ی اول بودم دوتا کوچکتر از من بودند

البته الانم همینطوره با دوتا بچه اگه بگم سردردم یا دل درد تا درمونت نکنه ولت نمیکنه

نه من مامانم ایجوری نبود ما سه تا بچه بودیم خیلی وقت مگذاشت لباس بسیار تمیز غذای به موقع خونه وزندگی بسیار مرتب واگر مریض میشدیم خیلی مراقبت میکرد دق میکرد اما خوب اون زمان قناعت بیشتر بود

اون زمان تعدادبچهای خانواده زیادبودپدرومادرا بی اهمیت بودن وبی تفاوت نسبت به بچهاشون
ولی الان بچه یدونه دارن یادوتا

منکه تا وقتی خواهرم مراقبم بود بهترین غذا و لباس و مهد کودک و عروسک
از وقتی زن بابا اومد رو سرم هیچی براش مهم نبود ...

ی روز امتحان داشتم من معده درد داشتم از صبح اخر مامانم دیر برد‌منو‌بیمارستان ،اونجا دردم‌خوب شد برگشتیم دیگ‌دکتر‌نرفتیم🤣

من میگفتم مامان حالم بده میگفت چکار کنم مگه دکترم خوب میشی🫠😂😂

آره خب الان جامعه پیشرفت کرده بیشتر به تغذیه و تربیت اهمیت میدن