۶ پاسخ

من تهرانم خونم و دوست ندارم زیاد از کابینتاش متنفرم قدیمی شده همسایه ها خوبن جز طبقه پایین ک چند سری دعوامون شده الان کاری نداره محلش خب سمت بازار حساب میشه هم محله خوبیه ابرومند لات نداره
اما من دلم محل خونه مامانمینا رو میخواد از بچگی اونجا بودم همه چی نزدیک ب ادم شوهرمم دوست داره بفروشیم ولی تا ۲/۳سال رو‌خونمون وام نمیشه

اصلا نباید از همون اول میزاشتی پسرت باهاشون بره بیرون الان شده عادت براش

مجبوری بخاطر تربیت پسرت عوض کن
یکی دوسال میتونی تو خونه نگهشداری مطمئن باش از کلاس دوم ب بعد زورت بهش نمیرسه ک تو کوچه نره

من باشم میرم خونه ویلایی و ی جایی که محله بهتر باشه مدرسشم نزدیک باشه
شما بخاطر اینکه خونتون رو دوست دارین داری همسایه رو تحمل میکنه بچتو مدرسه دور بفرستی و اینکه استرس تربیتشو داری
ببینم در مقابل چیزی که داری و چیزایی که از دست میدی در قبالش ارزش داره یا نه

من شخصا محله از خونه برام مهمتره چون واقعا تاثیر زیادی توی زندگی آدم داره

همسایه بد آرامش و از آدم میگیره من ۸ سال تو محله ای بودم که همسایه هاش افتضاح بود انگار تو قفس بودم وقتی از اونجا رفتم فهمیدم زندگی یعنی چی نظر شخصی من خونه ویلاییه اگر میتونی تحمل کنی بمون اگر نه خودتو عذاب نده مخصوصا برا تربیت پسرت چون هر چی ببینه یاد میگیره

سوال های مرتبط