۲۴ پاسخ

بعنوان کسی که خواهرم این راه رو رفته و تجربه جدایی رو از نزدیک دیدم نظرم اینه که هیچوقت بخاطر بچه هاتون به جدایی فکر هم نکنین و سعی کنین برای زندگیتون بجنگین و اگه واقعا هیچ راهی نداشتین از لحاظ مالی اگه اوکی بودین و خانوادتون حامی شما بودن بچه رو ببرین پیش خودتون اگه نه هیچوقت اینکارو نکنین چون بشدت خودتون و اون بچه معصوم عذاب میکشین

هزاااااار درصد بچمو ميگيرم...گور بابای همه چی

معلمومه که میگیرم از همه چی میگذرم بخاطر پسرم

من همه چیو برای بچم میخام
همه چی منه همیشه باید پیش خودم باشه تو هر شرایطی
اگر کسی اول خودش مهمه کلا نباید بچه دار بشه
محبت مادر همه بچه ها میخان ولی محبت پدر رو کمتر

اینقدر وابسته ام فعلا که حد نداره.
فکر اینکه نبینمش دیونم میکنه.
حتی با باباش بره جایی وبرگرده یکم دیرکنن دلم هزار راه میره.
حالا باباش چندروز پیش میپرسید اگه یه هو بخواد مثلا ماشین منو بزنه تو میای بپری منو نجات بدی؟گفتم نهههه اینقدر ترسوام که خشکم میزنه😁 گفت حالا اگه مهرتا باشه چی؟؟ گفتم خووو صد درصد😂😂😂این یه حس غریزه مادریه🥹

از نظر عقلی باید بدی ب باباش چون تهش تو میمونی و بچه ای ک بزرگ شده میگ خواستی این کارو نکنی
ولی احساس میگ بمونه پیش خودم
بنظرم اولویت خودت باشه بچه هم بزرگ میشه یه دستت درد نکنه هم نمیگ

من یک ساعت بدون بچم دق میکنم😒بعدم بدم باباش ک بره زیر دست مادرشوهرم بزرگ بشه؟

حتی نمیخوام به چنین چیزی فکر کنم 🥲🥲🥲

من پسر دارم اگه جدا بشم دوست دارم پیش باباش باشه اگه دختر بود با خودم میبردم

معلومه که بچمو میگیرم

به نظرم اگه مادر درآمد خوب داشته باشه و خانوادش حامیش باشن از هرنظر بچه پیش خودش باشه بهتره اگه این شرایط رو نداشته باشه پیش پدر باشه بهتره که بتونه از پس هزینه ها بربیاد

الهی هیچکس سر این دوراهی قرار نگیره و به حق قران به جایی نرسیم که طلاق راه اخر باشه
من ترجیح میدم بخاطر بچم به زندگیم ادامه بدم تا اینکه طلاق بگیرم ولی خودمو از همسرم برای همیشه میگیرم برای خودم زندگی میکنم وکاری به اون نخاهم داشت

دادم به باباش البته پیش باباش نیس چون معتاده پیش مادربزرگ وپدربزرگشه

عاقلانه که فکر کنی اینه بدی باباش اما یه مادر نمیتونه جگر گوشه اش رو بده کسی

خودم قطعا

بستگی به این داره که شرایط داشته باشه همسرم یا نه
بدی بره بعد ببینی بچه تو وضعیت بدی بزرگ میشه قطعا تاوان دل شکسته بچه رو آدم تو زندگی میده

صد در صد خودم🥹

دوست من جدا شد پسرشو گرفت تا ۷ سال بد این تایمی که پیشش بود خیلی سختی کشید سرکار میرفت بچه تنها بود هم‌خودش اذیت شد هم‌بچه الانم که ۱۱سالشه یه هفنه پیش مامانشه یه هفته باباش/خیلی سخته بچه خیلی اسیب میبینه

خودم صدرصد

من اصلا به جدایی فکرنمیکنم ولی اصلا نمیتونم از دخترم بگذرم.

معلومه ک خودم

قطعاااااااا خودم میگیرم

قطعا پیش خودم می‌مونه

بستگی داره بچه ات چندساله باشه.. من خدای نکرده خودم میگیرمش

سوال های مرتبط