یاد اون شبایی افتادم که بچه نمیخابید تا هفت صبح بعدش هر دوساعت بیدار میشد همش شیر میخاست همش گریه خیلی سخت بود خدایی
من شوهرم همون موقع که سخت ترین دوران بود رفت سربازی منو تو اوج سختی تنها گذاشت یادمه یک هفته حموم نرفته بودم چون بچه از صدای کوچیک بیدار میشد خیلیییی سخت بود خیلیییی
اینجور موقع ها ادم میفهمه شریک زندگیش چقد هواشو داره
🥲

باز همسر شما مجبور بوده بره سربازی
همسر من بود و اصلا هوامو نداشت
از لحاظ خرج و خورد خوراک اصلا کم‌ نمیذاشت ولی از لحاظ عاطفی یا کمک تو کارهای بچه ن تنها کمکم نمی‌کرد بلکه تو اعصابمم میریدددد

نمی‌دونم خدا چرا مردارو آفریده اصم

بچه من هنوزم هرساعت بیدار میشه و شیر میخواد همشم گریه میکنه کی بشه منم بگم یادش بخیر🥲🫠

من بارداربودم شبها تنها بودم زایمان کردم شبها تنها بودم بچم رفلاکس داشتا تاصبح بیدار بودم شوهرم تنهام میزاشت جنگشد صدای انفجار وحشتناک میومد تنهامون میزاشت میرفت پایین پیش مامانش میخوابید ک سگ نخوردش😔😫😫

اخه جالبه همین شوهرا که اصلا درکی از کمک کردن ندارن
خدا نکنه بچه یه کوچولو مریض میشه به جز خودشون ونه نه هاشونم طلبکار میشن ازمون .
درکت میکنم عزیزم

والا من از اول تا الان تو همین شرایطم هزار بار بیدار میشم واسه شیر الان خیلی اذیت ترم و دست تنها

من اوایل همسرم خدایی کمکم می‌کرد اصلا اصرار که من بچرو نگه میدارم تو بیا برو تو تختمون بخواب که اونجا صدای بچه نیاد راحت بخوابی شیرش و میداد منم صدا نمیکرد اصلا….


ولی تا بزرگ‌تر شد دخترم دیگه الان اصلا کمک نمیکنه و هرچی میشه منو صدا میزنه🥴🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️انگار بچه منه فقط تهش میبره حموم یا شاید هفته ای یک بار ببره یه دوری بزنه

کلا مسئولیتش رو دوش منع

خیلی سخته
منم بچم رفلاکس شدیذ داشت تا ۶ صبح گریه
اما یبار شوهرم بیدار نموند و کمکم کنه
خودم بودم فقط الانم من از درد بمیرم مریض باشه بغلم خوابیذه من با حال بد بچه رو‌پام میزاره
اخه خاصیت این مردا ب جز کار کردن بیرون چیه

باز اون سربازی بود
شوهر من دراز به دراز جلوم میوفتاد تررررررر هم میزد تو اعصابم
توی بدترین شرایط بودم واقعا مشکلی پیش اومده بود دنیام سیاه بود
یورشم نبود
از نظر مالی و خوراک حسابی غنی میکردو ساپورت بودیم ولی عشق و عاطفه کاملا تعطیل

منم خواهر پسرم ۸ ماهه با وزن پایین به دنیا اومده بود شوهرم کارش ی شهر دیگه بود تنها موندم خیلی روزای بدی بود من خانواده م تو شهر خودمن ولی همین شهرم بی کس ترین ادم دنیام

شوهر من که بود و بیشعور کمک نکرد فقط می‌خوابید

شوهر منم شبا کلاس خصوصی برداشته بود میرفت، من و با گریه های بچه و کمر درد و گرسنگی و شیردادن بی نهایت و نخوابیدن تنها میذاشت از آخر شبا متنفر بودم طول روزم همش بغلم بود، بعد بهم میگفت چرا بداخلاق شدی؟!!! ادم مگه چقدر تحمل داره؟! بهش گفتم بچه بعدی رو درصورتی میارم ک تو شبا خونه باشی و جایی تری من تنها نمیتونم

وای یاد اون روزا میوفتم تن و بدنم میلرزه

مردا وقتی میدونن خوب و خوشحالی خودشونو بهت میچسبونن اما امان از روزی که بدونن گیر کاری هستی دیگه غر و دعوا هاشون شروع میشه

دقیقا منم وقتی از همه بیشتر به همسرم نیاز داشتم نبود 🥲

منم یاد سه ماه اول زایمام میوفتم که مجبور بودم تو خونه مامانم بمونم چون خونه ام شهر دیگه بود ، شوهرمم نبودش رفته بود شهر دیگه برا کار
سخت ترین روزام بود چون نه کمکی داشتم ، نه خونه خودم بودم و در ضعیف ترین حالتم بودم
ولی خداروشکر تو اون شرایط تونستم خودمو جمع کنم و بگذرونمش

بچه من الانم همه ساعت بیدار میسه سیر میخواد 😂😐

اون بنده خدا هم مجبور بوده بره دیگ
از عمد ک تنهات نزاشته
اونای ک هستن ولی کمکی نمیکنن چی اگ بود کمک نمیکرد ک بیشتر حرص میخوردی

عزیزم
با دوتا بچه شیر به شیر ببین به من چی گذشته
همسرمم ماموریتی ...
کلا از استرس زیاد ریزش موی شدید داشتم ک تازه تزریقی هام تموم شدن

خداراشکر کن همین یکی رو بزرگ کن ..

چه موقع بدی منم خیلی تنها بودم اکثرا شب بیدار دخترم رفلاکس کولیک داش نمیخابید دیگ همه جیو ول کرده بودم حالم از همه چی بهم میخورد