مامانا میشه یه مشورت بدین شما جای من بودین با این بچه چه برخوردی میکنین؟ دخترم وقتی میریم پارک همش دنبال بچه های دیگه ست و به زور بهشون میگه بیاین با من بازی کنین حالا این به کنار ، فقط و فقط باید روی یه تاب خاص بازی کنه و اگه بچه ای روی اون تاب باشه انقدر جیغ میکشه و گریه میکنه که یا اون بچه خودش میره یا ما ازش خواهش میکنیم بلند شه هر چی هم باهاش صحبت میکنیم که برو توی یه تاب دیگه حالیش نمیشه یه مسئله دیگه اینکه عاشق توپه اگه جایی توپ دست کسی ببینه باید ازش بگیره ما هم توپشو با خودش میاریم پارک ولی بازم وقتی یه توپ دیگه ببینه اونو میخواد و به زور باید بگیره اگه بهش ندن هم مثل دیشب انقدر گریه کرد و خودش رو روی زمین انداخت که نگو دیگه دیوانه شدم آبروی آدم رو میبره وقتی میبریمش پارک هر چیم جدی باهاش برخورد میکنم هیچ فایده ای نداره همه توی پارک بهمون نگاه میکنن و ما هم خجالت میکشیم از دست کارای این دختر

عزیزم پسر منم یه کارای مشابه اینجوری داره
اول اینکه خیلیبییییی واسش کتاب میخونم در مورد رعایت نوبت و تقسیم اسباب بازی و ....
خیلییییی باهاش حرف میزنم
خیلی جاها جدی باهاش برخورد میکنم مثلا میرو خونه مامانم با دختر خالش دعواش میشه میریم‌خونه و دیگه نمیرم خونه مامانم
و اینکه چیزی که بیشتر از همه تاثیر گذاشته میبرمش کلاسای مشاوره که با بازی هست
نمیگم کاملا خوب شده اما خوب بهتر شده
کلا بچه های این مدلی خیلی بچه های سختی هستن
بیشتر روزا میخوام موهامو بکنم از دستش دیگه
اما خوب لجبازی دعوا باهاشون واقعا هیچ فایده ای نداره

من باشم اصلاپارک نمیرم تابزرگتربشه

دختر من ی بار اینکارو کردم بهش گفتم این کار خوبی نیس اگه بازم گریه کنی میریم خونه، و واقعا رفتیم
دیگه فهمید این ادا ها کارساز نیس. البته تاخونه و تو خونه همچنان گریه میکردا ولی همون ی بار بود

دختر من توی پارک نه ولی تو خونه حتی مهمونی بریم هر اسباب بازی دست بچه ای ببینه میخادش انقد گریه میکنه تا صاحب خونه بچشو مجبور کنه بهش بده با اینکه یه اتاق اسباب بازی داره. هرچقدم میگم ن مال خودشه و اینا مقاومت میکنم دیگه ولی قبول نمیکنه

قبل از اینکه برید بیرون باهاش حرف بزن
با تهدید و این چیزا نه
براش توضیح بده این رفتارا درست نیست
کسی باهات دوست نمیشه اگه چیزی رو با زور بخوای ازشون بگیری
خیلی باهاش حرف بزن
مخصوصا با قصه
بگو مثلا یه دختر بود این کارا میکرد دیگه‌هیچ مهدکودکی راهش نمیدادن و....

پسرمنم یه اخلاق هایی داره ولی خب من نمیبرمش پارک وعلت نبردنشم میگم بهترداره میشه

منم ایندفعه پسرمو بردم پارک یه دختره ۴،۵ ساله با مامانش اومده بود ،اسکوتر یه بچه دیگه رو برداشت نمی‌داد مامانش انقدر گفت بده آخر پرت کرد زمین ، پسر من رو تاب نشسته بود ،گیر داد این تابو سوارشه با اینکه تابای دیگه خالی بود ،خوراکی دستم بود دست زد به دست من که من از این میخوام ،خلاصه مادره هم هیچی نمی‌گفت، خیلی بچه بی ادب بود

دختر منم تو پارک‌ اصلا نوبت رعایت نمیکرد همش میگفت من باید رو تاپ بشینم و توپ هم برای دیگران میخواست
من تو خونه با عروسکایی که دوسشون داره نوبت بهش یاد دادم
الان ۲سری میریم پارک خداروشکر نوبت یاد گرفته
از طریق بازی بهش نوبت یاد دادم
برای توپ هم خیلی کوچیک تر بود گریه کرد ندادیم حتی شخصی که توپ داشت اومد بده تشکر کردم اجاره ندادم‌بهش توپ بده و به دخترم گفتم اون توپ ما نیس اون روز کلی گریه کرد ولی دیگه همون روز شد

من فکر میکنم اگر قبلش باهاش صحبت کردین و باز هم گوش نداد شما جواب قاطع بدید .مثلا اگر برای تاب گریه کرد بدون عصبانیت و دعوا جلوش زانو بزن هم قدش شو و بگو ما با هم در این مورد صحبت کردیم اگر نمیتونی احساساتت رو کنترل کنی مجبوریم از پارک بریم.و اگر به گریه ادامه داد بغلش کنید و برگردید خونه.حتی اگر تازه رفتین پارک.و بعد هم که ساکت بود با همدلی بگید من خیلی دوست داشتم امروز تو پارک بازی کنیم.دوست داشتم میتونستی احساساتت رو کنترل کنی و بیشتر تو پارک بمونیم.

وای دختر منم خیلی از این اداها داره
بچه هست دیگه بابا نگران نباش

عزیزم قبل پارک بهش توضیح بده اگه رفتید تکرار کرد برگردونش خونه،هروز براش بامدادی مختلف توضیح بده ازطریق بازی وقصه،یه روزم رفتی کارایی که گفتیدانجام ندادبرگشتی یه بستنی..بخری به عنوان پاداش،پسرام چه پارک که مهمونی باشم کارای بدشون اذیت کننده باشن اونجاروترک میکنم تایادبگیرن کارشون بدبوده ومن کنارنمیام

دختر منم همینجوریه:(

عزیزم تجربه ای ندارم بهتره از یه مشاور کودک کمک بگیری ولی شرایطت سخته واقعا
انشاله که این رفتارش دوره ای باشه و خیلی زود بازی کردن و یاد بگیره.