امشب پسرم نیومد بالا پیشم بخوابه موند پایین خونه مامانم اینا حس میکنم یه چیزی از وجودم نیست درحالی که صبح تا شب باهم دادوبیداد میکنیم ولی الان که پیشم نیس حس میکنم الانه که بمیرم فک میکردم هیچوقت بدون من نخوابه

منم یه دقیقه طاقت دوریشو ندارم یک ساعت گذاشتمش خونه مامانم اینا بیرون کار داشتم نفهمیدم چجوری کارم و انجام دادم با بغض برگشتم خونه که فقط بغلش کنم

هی خواهر منم مثل تو چرا اینجوری هستن دلم خیلی شکست

من از خدامه بره پیش مامانم بخوابه یه نفس راحت بکشم،خودشم دوس داره مامانم سختشه نمیذارم

اره واقعا یه دقیقه خونه نباشن خونه دلگیر با اینکه همش داد و بیداد....