۸ پاسخ

سخت نیس.من دوتا بارداری موفق و یه سقط داشتم.مادرشوهرم یه کوچه و مادرم دوخیابون باهام فاصله داشت.همیشه هم تنها بودم و تنهایی از پس تمام کارا و مشکلات براومدم.بارداری سومم ۴ماه استراحت بودم مامانم یا مادرشوهرم یه وعده هم غذا نفرستادن برام.فک نکن تنهایی یا دوری.از پسش برمیای.منتها قوی میشی.

انقد گریه میکردم عصبی بودم شوهرم زنگ‌زد مامانم بیاد ی مدت یکم‌موند رفت بلخره باید عادت کرد چاره نیست

هعیی
منم درست همسایه مامانم هستم با ۵ قدم فاصله
یعنی کافیه ی روز نرم خونشون بابام قهر می‌کنه بام

شما باز دوری من کلا ندارم غصم گرفته کی بیاد پیشم تک و تنهام🥲

نه بابا نگران نباش ایشالا از پس همه چی بر میای .من خودم همه فامیلام نزدیک منن یه نفر یه قابلمه غذا برام نیاورده همه رو بیخیال رو پای خودت وایسا

خیلی سخته 🥺منم گاهی میشینم بغض میکنم ولی چاره چیه

من پدرومادرم ازدست دادم توحادثه ازشهرشونم دورم تک وتنهایی بایاری خداوشوهرم دوقلوهام اول مهرمیرن کلاس اول سخته ولی چ میشه کرد هروقت تنگم بودهروقت خسته بودم همش بغض وگریه بودولی شدایشالاالانم میگذره توکل کن بخدا

هیچی بسختتتی حال نداری لش افتادی ولی باید پاشی بری غذا درست کنی از گشنگی بیهوش نشی لباسارو بندازی ماشین هزارتا کار

سوال های مرتبط