بچها بهم نپرید نمیدونم دست خودم نیست من توی اقدام یا اوایل بارداری اصلا به جنسیت فکر نمیکردم فقط سالمیش مهم بود وقتی رفتم انمالی گفت دختر حس عجیبی گرفتم ته دلم خیلی دلم میخواست پسر بود بچه اولم خیلی دوست داشتم پسر میشد که با شوهرم میبود هرجا میرفت میفرستادمش راحت بودم از هر لحاظ چرا یه حس ناراحتی میاد سراغم دست خودم نیست

تقصیر تو نیست عزیزم
برای مادر هیچچچچ فرقی نداره جنسیت
این اطرافیانته که حس کمبود میدن بهت
مطمئنن کسی اطرافت هست که میگه کاش پسر بود یا میگه من مطمئنم سونو اشتباه کرده
و گوش تورو از این حرفا پر میکنه🤷🏻‍♀️

به این فک کن وقتی بری جای زنونه مث عروسی اینا دیگه تنها نیستی با دخترت لباس ست میپوشین میرین😍🍬

هرکی میفهمه بچه دوم من پسره اولین حرفی ک میزنن میگن خداروشکر
و همیشه هم من از این موضوع ناراحت شدم
خانوادم نه ها بقیه
دیگ جوابشون رو دادم چون من عاشقانه دختر رو دوست دارم و خداروشکر ک خدا بهم دختر داد و بچه بزرگم شد دختر
با باباش هم همجا میره خیلی مراقبشه باهم رفیقن
وقتی دنیا بیاد و برات شیرین بازی دربیاره خداروشکر میکنی ک بچه اولت دختره

عزیزم تقسیر خودمونه اخه از اول میایم با یه جنسیت خودمونو خو میدیم بعد که برعکس شد ناراحت میشیم واقعا نباید از اول ادم‌بگه دختر باشه یا پسر خیلی بده تو ذوق ادم‌میخوره حالاهم که شده دیگه سالم و سلامت بغل بگیریش

منم دقیقااا حس شما رو دارم کل طایفه سه تا پسر دارن منم بچه اولیم پسره ودومیم دختره خدا رو هزار مرتبه شکر میکنم ولی یه حرفهایی بهم میزنند که نگو من رکورد شکستم پدرشوهرم یه چیز خوشمزه میخورم میگه چته مگه دختر نیس شوهرم دوس داشت پسر باشه مادر شوهرمم یه حرفهایی بهم میزنه که سنگ اب میشه چه برسه به من خیلی ناراحتم ولی پشیمون میشن چون خدا بالاتر از همه این حرفهاست 😭

اتفاقا بزرگ شد میشه همدمت. میشه خواهرت، دوستت. دختر یه چیز دیگس

عزیزم منم هنوز کنار نیومدم بجز همسرم خودم هم خیلیییی علاقه داشتم هنوز قلبم یجوری میشه کسی پسر داره

درکت میکنم خیلی زیاد خدا نخاسته دیگ چ میشه کرد