من که واقعا به اون نه ماه مرخصی احتیاج داشتم و استراحت و ارامش خوبی بود. از این که این همه با بچه ی خودم میتونم وقت بگذرونم خیلی خوشحال بودم. هرچند که واقعا کلافه میشدم که از صبح تا شب همه کارای بچه روی دوش منه. اما هیچوقت بیکار نمیشدم. بچه نمیذاره احساس بیکاری بکنی 😂 اگع به این دید نگاه کنی که داری برای اینده ی بچت سرمایه گذاری عاطفی میکنی و باهاش بازی میکنی تا هم روحی هم هوشی تقویت بشه، احساس نمیکنی وقتت داره تلف میشه
ولی خب بعد از پایان مرخصیم و برگشتن تدریجیم به کار دوباره تنوع خوبی بود
من که برای توی خونه همیشه سرگلمی دارم. بافتنی میکنم. ولی اگرم چیزی نبود، کتاب خوندن، فیلم دیدن، با بچه گردش رفتن... اینا خیلی حس خوبی میده اخه چرا افسردگی بگیری. ما زنها نیاز داریم به گمی استراحت و ارامش و پرداختن به حس زنانگی. نه که همش عین یه مرد کار کنیم. چندماه فاصله گرفتن از کار کمک میکنه برای برگشتن به کار هم امادگی بیشتری داشته باشیم وتازه نفس باشیم
خیلی سخته واقعا. ماهایی که بیرون کار کردیم سخته یه دوره ای خونه باشیم ، البته تو خونه هم با بچه ها مشغولیا ولی در طول روزا به شدت تکراری میگذره ، دست و بالا بسته است برای ساده ترین کارها
من روزایی که سرکار میرم رابطه ام با بچه ها بهتره چون یه تایمی پیششون نیستم احساس میکنم حوصله بیشتری دارم
من که به شدت افسردگی کرفتم ینی تو خونه نشستن همیشه برام عذاب بود من که همیشه یا سرکار بودم یا دانشکاه یا با دوستام بیرون شاید ۱۰ ساعت از شبانه روز خونه بودم .. و این خونه نشستن باعث افسردگی و وسواسِ تمیزی در من شد دیگه از بیرون رفتن خبری نبود و هر روز روتین تکراری بچه داری میگذشت … وقتی نه ماه مرخصیم تموم شد رفتم سرکار خیلی بهتر شدم ولی باز تابستون شد و تعطیل شدیم الان حس میکنم یکم افسردگی کرفتم و باز وسواس امیدوارم از اول مهر خوب بشم باز…اما شما اگه ذره ای حس میکنی افسردگی داری لطفا همین الان برو دکتر چمن بعدش درمانش سخت تره
نی نی بدنیا بیاد سبک زندگیتون عوض میشه
انقدر مشغول میشی که میگی خوبه میتونم بیشتر خونه بمونم
وبعد که میخوای بری سرکار دیگه دلت نمیاد از بچه ات جداشی
برای خودت استراحت کن، کارهایی که در زمان شاغل بودن امکانش نبود رو انجام بده، هم کار بیرون و کار خونه به مرور فرسودگی میاره چون همش تحت فشار زمانی هستی، از این فرصت استفاده کن بزار بدنت ریکاوری بشه
الان کلی کتاب راجع به فرزند پروری می تونی مطالعه کنی
کلا دو سال اول زندگی سبک دلبستگی ایمن بچه شکل می گیره
من که ۱۳ سال سابقه دارم اونم دو شیفت کاری اکثرا الان غم این رو دارم که بعد ۹ماه دخترم میخوام برم سر کار اصلا دلم نمیاد الان بهش فکر میکنم گریه ام میگیره
من مرخصی زایمان نگرفتم که راحت برم سرکار 😂 من واقعا نمیتونم خونه رو تحمل کنم
والا ما ننشستیم خونه رفتیم سر کار بچم یه ماهه بود مامانم برام بزرگش کرد قربون دستاش
اگر بحث مالی نبود هرگز سرکار نمیرفتم زن باید ناز نازی باشه باشگاه بره با دوستاش بره تفریح زمان داشته باشه بچهارو ببره کلاس گردش خودش یه هنری یاد بگیره ارایشگاهشو مرتب بره چه فایده داشت سرکار بودن صبح میری غروب میای بی جون بی انگیزه نهایت خوشیت اینه تو تایم کارت یکم با همکاران بگی بخندی که اونم کارفرما چپ چپ نگاه کنه اخر ماه چندغاز بندازه کف دستت با منت اگر بحث پول نبود هیچوقت به سرکار رفتن راضی نمیشدم
من میگم کاش مرخصیم بیشتر بود ، اینقدر سرت شلوغ میشه ، بعد هم ۹ ماه مث فرفره میره
اینقد بچه سرت و گرم میکنه باخودت میگی ای کاش مرخصیم ۲سال بود
عزیزم بچه انقدر درگیری داره هرروز یه سورپرایز ویژه اس نیاز به برنامه داشتن نبس🥲🤣
من چون مدیریت زمان و سرعت عمل دارم دقیقا از ۳ ۴ ماهگی دخترم خیلی تایم ازاد داشتم همین باعث میشد وسواس بگیرم و خیلی فکر کنم کم کم خیلی افسرده و بدخلق شدم .. مرخصیم که تموم شد.حتی خواستم مجدد برم سرگار دوماه هم رفتم اما دخترم خیلی اذیت شد و اذیتمون کرد دیگه نرفتم ...الانم واقعا ناامیدم خیلی حالم بده ...اگه حلقه حمایتی داری که بچتو بزاری پیششون حتما برو سرگار ،حتی اگه پرستار اشنا میشناسی حتماا حتما برگرد به کارت...من متاسفانه کسی نبود ازش کمک بگیرم پرستار خوب و مطمئن هم پیدا نکردم ...
خوشحالم که سرکار نمیرم
من وکیلم و دست خودمه رفتن یا نرفتنم🥹
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.