حالتون رو درک میکنم، واقعاً خیلی سخته! تحمل مشکلات و بدقلقی های روزانه خودش به اندازهی کافی سخته ولی از همه بدتر، اینه که هی فکر کنی و ترفند بزنی تا مشکل حل بشه ولی باز هم روز از نو،روزی از نو. این شکست خوردن از همه بیشتر انرژی آدم رو می گیره.
اصلا اینقد حساس نباش فقط خودتو اذیت میکنی هر چی بیخیال تر بهتر بچه بزرگ میشه چ حساس باشی چ نباشی
عزیزم بچه منم واقعاکل وقت انرژیمامیگیره منم همش میگم کاش زودبزرگ بشه خیلی سخته بچه اولمم که خودم میگفتم اذیت میکنه تااین حدنبودخداییش ولی درموردرفلاکسش خداراشکربالااوردنش خیلی کم شده چون دارومصرف میکنه ولی شیرنمیخوره خیلی کم اونم بایدباگوشی یه چیزی بزارم تابخوره یکم غذارابهتره میخوره نسبت به شیر شمام برای بالااوردنش دارومگه نمیدین ؟واقعادرکت میکنم خیلی سخته منم بعضی وقتامیگم ولش میکنم هرکارمیخوادبکنه ولی مامادریم نمیتونیم همش استرس بچه راداریم 😔
اولش همینه تا عادت کنه به طعم غذا زمان می بره تا چشم بهم بزنی دختر نازت بزرگ میشه و بعدا دلت برای همین روزها تنگ میشه
به نظرم خودت به نتیجه درستی رسیدی تو مادر بدی نیستی فعلا شرایط بچه ات اینه تلاش نکن چون اون رفلاکس داره تو خودت وسرزنش بکنی
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.