واقعا فکر نمیکردم اینقدر قضاوت بشم که بگم من ناراضی هستم از اینیکه باردار شدم و واقعا ناخواسته بوده شاید بعضی ها درک نکنن اما من واقعا بچه نمیخام و شرایطش رو ندارم خیلیا گفته بودن خوبه خب از همین اول ازدواجی و سن کم بچه دار شدی اما خیلی ها درک نمیکنن یه آدم ۱۸ ساله هیچی از نگه داری بچه نمیفهمه و نمیتونه خوب تربیتش کنه من شرایط مالیم بد نیست ولی خیلیا گفته بودن بچه روزیشو میاره این چه حرف مسخره ی قدیمیه من تا نبینم شرایط مالی جسمی و همه جوره بتونم باردار میشم تا اینکه وایسم تا روزیش بیاد

واقعا نمیدونم بندازمش یا نه از طرفی نگرانم برای رابطم با همسرم قبل از این جریان و قبل امروز باهاش قهر بودم همین اول ازدواجی واقعا میترسم من نمیخام بچه دار شدم بخام بعدش طلاق بگیرم یا هرچیزی واقعا نمیدونم

هجده سال برای ازدواج هم مناسب نیس کاش قبل ازدواج هم اینهمه منطقی فک میکردین نه به الان که یه موجود زنده تو بدنت داری منطقت کار میکنه

عزیزم ناشکری نکن حالا خدایی که داده همه چیز اوکی میکنه من شخصا خودم تک دخترم بعد من هیچ بچه ای نبوده و ندیدم و هیچی بلد نبودم ۱۴سالم بود عقد شدم ۱۶ عروسی گرفتم و حامله شدم ۱۷ سالم بود دخترم دنیا اومد بخدا آشپزی بلد نبودم حتی هر وعده زنگ میزدم به مامان خدابیامرزم میگفتم چجوری درست کنم چی بریزم و چقدر عروسی گرفتم رفتم سمنان از خانواده ام کلا دور شدم با هزار کیلومتر راه اوایل پرسیدم و آشپزی یاد گرفتم وقتی خانواده یا فامیلا می اومدن میگفتن این خونه همون دختری هست بلد نبود کاری کنه به این تمیزی و موقع حامله ام میگفتم خدا بهم بچه دادی سالم باشه ولی دختر باشه همونم شد تا ماه ۹ معلوم نشد چیه بعد فهمیدم وزنم پایین موقع زایمان وزنم با بچه ۴۵ بود دخترم دنیا اومد اونم زایمان طبیعی ماشالله ۳۷۵۰ الان ماشالله واسه خودش خانمی شده دیگه از اون زمان جلوگیری کردم تا الان که حامله هستم دخترم متولد اردیبهشت ۸۹ هست این بچه اردیبهشت ۴۰۵ دنیا میاد امید بخدا کامل برات توضیح دادم بخدا یک مادر نمونه بودم همه چی یاد گرفتم خدا کمکت میکنه همونجوری که کمک من کرد

منم مث تو🥲

عب نداره حالا ک ازدواج کردی نمیشه ک بندازیش منم مث توام

سلام عزیزم، خیلی خوب که با نظر دیگران منطقی برخورد میکنه، همین نشونده رشد عقلی شماست، حالا یک صحبت هم من دارم، این حرف من رو بزار به پای کسی که حداقل دو تا جوراب از شما بیشتر پاره کرده، اگر خدای نکرده فرزند رو سقط کنی، اولین کسی که بعد از قرار گرفتن شما در قبر میاد سراغتون این بچه است، چون اونی که خواسته شما و همسرتون بودید، پس اون حق زندگی داره، اگه بهش بگید من شرایط رو نداشتم میگه مگه تو علم غیب داشتی و از آینده خبر داشتی ضمن اینکه در محضر خدا اصلا دلیل قابل قبولی نیست(خانواده ای که چهار فرزند معلول داره ، حالا فقط برای چند لحظه خودت رو جای مادر این چهار فرزند بزار) ، شاید من یک شخص مهم میشدم که خیلی به من نیاز داشتن، اما شما با گرفتن زندگی من ، زندگی اون ها رو هم تغییر دادید، اون خدایی که روزی ریزترین موجود زیر آب رو هم میده، مطمئن باش از فرزند شما قافل نمیشه، قصد قصاوت نیست چون هیچ بنده ای در جایگاه قضاوت نیست. همه خانم ها برای فرزند اول تجربه ندارن پس نگران نگه داری اون نباش ، بودن کسانی که با سقط بچه دیگه هرگز طعم مادر شدن رو نچشیدن، انشالله بتونی یک تصمیم درست بگیری، من برات دعا میکنم.

عزیزم درسته نمیخواستی و مشکلات داری اما میتونی به چشم ی نشونه بهش نگاه کنی
بالاخره تو مامانش میشی و همه چی رو یاد میگیری فک میکنی اگه سی سالت بشه باز چیزی بلدی واقعا تا‌تو شرایطش نباشی یاد نمیگیری
و اینکه بگم اگه بخاطر حرف مردم میخوای نباشه به این فکر کن که تو تمام زندگی اون موجودی پناه و ارامششی بیشتر فکر کن
آدم وقتی مادر میشه خودشم رشد می‌کنه چه بسا مشکلاتت با همسرتم کمتر بشه

شوهرت خبر داره بارداری

اخ عزیزم تو این سن چطور ازواج کردی من ۲۵سالمه میگم بچه ام عقل ندارم 😅عزیزم تو ک بچه ایی شوهرت چند سالشه.

علائم چی داری؟

عزیزم شما که مطمن نبودی باید رابطه کننرل شده میداشتی نکه الان ب فکرش بیفتی سنت کمه یا مشکل داری چونک اگ بچه قلب داشته باشه واقعا خیلی نارحت کنندست

هیچ کس اندازه مادر نمیدونه شرایط نگهداری بچه رو داره یانه..من تشویق نمیکنم ب انداختن ولی شرایطشو نداری نیارش تو اینستا نگاه میکنم شیرخوارگاه قلبم تیکه نیکه میشه طفل معصوما قرار بود بیان با خودشون روزی بیارن🥲

تو کاری به کسی نداشته باش مگه مردم میخوان بچتو بزرگ کنن؟تو خودت هنوز بچه آیی😐

چند وقته ازدواج کردی؟

عزیزم اینک اون بچه رو نگه دارید یا ندارید یه تصمیم دونفرع ست که شما و همسرتون باید بگیرید
منم پنج ماه بود عقد کرده بودم نامزد بودم همسرم تازه سرباز بود متاسفانه باردار شدم و هیچ شرایطی نداشتم ۲۱ سالم بود تصمیم گرفتیم سقطش کنیم و هیچکس جز من و همسرم نفهمید حتی پدر مادرامون😄
پشیمون هم نیستم چون واقعا شرایط شو نداشتم!!! کجا نگهش میداشتم تو اتاق بابام اینا!!! هیچجوریه نمیشد
الان شرایطم بهتره هم جسمانی هم روحی هم مالی امادگی شو داشتم

اصلا قضاوت کردن کار درستی نیست. حرفات کاملا منطقیه من خودمم بعد ۶ سال گذاشتم باردار بشم . بنظرم اون چیزی که به صلاحته خودت بهتر میدونی اونو انجام بده