۱۱ پاسخ

ببین عزیزم برای بچه دار شدن شاید دیر بشه چون ممکنه دیگه طبیعی باردار نشی و مجبور بشی که از روش های دیگه بری اول ببین مشکلی نداشته باشین خودت یا همسرت آزمایش و اینها بده تا درمان کنی لاحقل

یکی از بچه های گهواره دیدم ۲۰ سالش بود هم دانشجو یک‌شهر دیگه بود هم باردار بود میگفت دبیرم هست

خیلی سنت کمه عزیزم. بنظرم اول درستو بخون. بچتون به مامان قوی و با اعتماد به نفس بالا بیشتر نیاز داره..
تا ی مامان با سن کم..
واصلا معلوم نیس موقع بارداری استراحت مطلق باشی یا نه.. پس بعد دانشگاه بهترین حالته برای بارداری..

دیر نمیشه عزیزم ما تصمیم گرفتیم بعد 6سال با اولین اقدام باردارشدم درسمو خوندم الانم سرکار میرم همه چی به وقتش خوبه چون واقعا برای بچه دارشدن باید شرایطشو داشت

عزیزم ۱۸سالته سنی نیست که بخوای انقدر نگران باشی به نظرم اول درستو بخون البته اگه واقعا علاقمندی و براش فکری داری ...من خودم ارشدمم گرفتم کلی رویا پردازی کردم ولی وقتی وارد بازار کار شدم انقدر رقابت زیاد بودو سرمایه ای هم نداشتم فقط وقتمو عمرمو هدرش دادم اگه یه هنری حرفه ای یاد میگرفتم حداقل مستقل بودم و حتی تو همون خونه به حرفه ام ادامه میدادم ...بازار کار خرابه استخدامی نداریم انقدر سهمیه دارن که به ماها نمیرسه اگه هدفمنده برو جلو ۴سالم که بیشتر نیست تا فارغ‌التحصیلیت ۲۲سالت شده بعدش فکر بچه و کار بردار ...

من الان دخترم شیش دلم نمیاد تنهاش بزارم برم سرکار

منم به همه ی این قکرمیکردم
الان ک باردارم واقعا توان کار کردن و درس خواندن ندارم
بدن زن برای این همه کار باهم ساخته نشده ولی از طرفی هم آدم دوس داره جایگاه اجتماعی داشته باشه و خود اجتماع هم به سمتی رفته ک از خانوما توقع می‌ره همه ی اینارو باهم داشته باشن ولی واقعا سخته

حس کردم چقدر ذهنت آشفته است عزیزم.
یکم اروم باش
به سن ماها ۳۶ ،۳۷ سالگی که برسی تازه متوجه میشی زندگی خیلی بی ارزش تر از اینا هستش که هم به فکر درس و دانشگاه باشی،هم کار،هم بچه.
از لحظه ای که الان هستی لذت ببر عزیزم.
هرچی خیر باشه برات،همون میشه🌿

بله چرانشه عزیزم
گاهی اومدن بچه اینقدربرکت میاره که پیشرفت هم میکنه آدم

چند ساله ازدواج کردی

مگه چند ساله تونه؟

سوال های مرتبط

مامان شدم مامان شدم هفته سی‌وهشتم بارداری
مامان 🍭 دوورنا مامان 🍭 دوورنا هفته سی‌ویکم بارداری
مامان های باردار و اونایی که زایمان کردن میشه چند لحظه بیان
من تصمیمی میخام بگیرم و به تجربه و مشورت شما نیازدارم منو تنها نزارین... یک سال و پنج شش ماهه ازدواج کردم، همسرم هرازگاهی میگه کم کم به بچه فکر کنیم... من به شخصه هنوز آمادگی روحی ندارم ینی تاالان بدون بچه همه چیو تصور میکنم، ولی همسرم برعکس من میگه بنظرم شروع کنیم....
همسرم ۳۳ سالشه و از نظر مالی اوکییم. حرف اینه من میترسم.... أمادگیشو ندارم، خودمو یه مادر که مسعولیت گردنشه نمیتونم تصور کنم،میترسم از مسعولیت،میترسم از اینکه فردا دلم به بودنش گرم نشه ، شاید خودخاهی باشه ولی من از محدود شدن خودم میترسم
مامانم پشتمه و مادربزرگم میگن تو فقط به دنیا بیار مابررگش میکنیم،درسته کلا نمیدم دستشون ولی خیلی کمکم میکنن، مادر شوهرم خیلی حمایتگره از هر نظر مالی معنوی پول ... همسرم هم میگه الان هم مادر من هم مادر تو جوونه میتونن اونا نگه دارن و میگه مادرم ( مادرشوهرم ینی) خداروشکر سالمه برا همه نوه هاش سنگ تموم گذاشته ،بچه بیاریم اونم آب گلیم بچه رو از اب میکشه
میگه بچه های همه خاهربرادرامو ساپورت میکنه چراما بچه دار نشیم و خودشو وقف اونا بکنه
راست هم مبگه حرفش منطقیه.... ولی من کلا نمیدونم چه تصمیمی باید بگیرم
همه چی محیا هس به جز من که میترسم قدم وردارم....🥲