منم هم شرایط سنی بچه هام مثل شماست 😅
کاری که من کردم و خیلی بهم کمک کرد گذاشتم دخترم با پسرم باهم از لحاظ عاطفی رشد کنند
یعنی همه اش دخترم رو نگرفتم از صبح تو بغلم باشه یا برای غذاش شور بزنم برای خوابش شور بزنم که باعث بشه برای اولی وقت نداشته باشم بعد برای اینکه اروم باشه مدام تو بغلم باشه
و بیشتر این کار ها رو به عهده داداشش گذاشتم
یعنی مثلاً برای غذا خوردن سفره بزرگ پهن میکنم که اگر کثیف کاری بشه هم مشکلی پیش نیاد
بعد به برادرش میگم خب حالا ببینم می تونی به خواهرت غذا دادن یاد بدی که مثل تو آنقدر قشنگ غذا بخوره ؟
یعنی خودم رو اصلا وارد ماجرا هایی که می دونم ممکنه این حس حسادت رو به وجود بیاره نمی کنم
برای بازی هاشون هم همینطور و موضوع های دیگه به همین صورت
و خودم هم فقط نقش ناظر رو از دور دارم
و خیلی این کار بهم کمک کرد
بچه های منم هردو پسر با فاصله ی سنی ۳ سال منکه میگم اشتباه کردم دومی رو خیلی زود اوردم هنوز که هنوزه به اولیم نمیتونم خوب برسم که هیچ از بس دومی خسته ام میکنه طفلی بزرگه ام هم حرف میشنوه از من
بیشتر نازش کن ،صداش کن و حرف بزن منم مث شما وقت نمیکنم برا بچه اولم مث قبل وقت بذارم طفلی ده دیقه باهاش صحبت کنم قانعه 🥺
نیاز ب توجه بیشتر شما داره
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.