انقد دلم میگیره وقتی میبینم دخترم تنهاست. داره تنهایی بازی میکنه. منم تا حدودی میتونم باهاش میتونم بازی کنم. کارخونه غذا کارای بچه. کلا خستم. ازیطرفم وضع مملکت گرونی. کاش میشد هم روحی هم جسمی هم مالی یه بچه دیگه میاوردم. ولی فک نکنم دیگه

والا من و خواهرم یکسال و نیم فاصله داریم بچه که بودیم اصلا با هم بازی نمیکردیم من فقط دوست داشتم با مامانم بازی کنم😂همش هم ناراحت بودم چرا مامانم وقت و انرژیش رو کامل واسه من نمیذاره😄اینکه یه بچه دیگه بیاریم که بچه اول تنها نباشه زیاد منطقی نیست اونم به قول خودتون توی این شرایط. به این فکر کن که توی ۹ ماه بارداری و یکسالی که داری از نوزاد مراقبت میکنی چقدر بچه اولت از وجودت محروم میشه

چرا از الان باید با دیدن بازی بچه حس بد بگیری ب جای اینکه خوشحال بشی از بازی کردنش
این حس معمولا پنج شش سال دیگ میاد سراغ مامانا ک بچها بفهمن خواهر و برادر چیه و کمبودشو حس کنن
مهم تر از تک فرزند نبودن خیلی چیزای دیگ هس با این وضعیت اونارو جور کنیم خودش خیلیه

وای دقیقا منم همین حس ها رو دارم، همش عذاب وجدان میگیرم میگم الان تنهاس بزرگ بشه تنهاس ولی چه میشه کرد شرایط اینطور برامون رقم زده. بعدا خیلی از اونایی که خواهر برادر هم دارن لزوما ارتباط خوبی باهم‌ندارن و بعضیا اصلا قطع رابطه کردن. با این چیزا دلداری میدم خودمو

وضعیت اقتصادی از قذیم همینجور بوده همیشه قشر ضعیف اذیت بودهه
من تا 12سالگی تک فرزند بودم همیشه تنها منزویی بودم خودم بوم یسالشه الان تو اقدامم
به این فکر کن روزی که ما نباشیم بچمون فقط خواهر برادرش دارهه تنهایی خیلی دردناکه

پسرم منم وقتی میرم خونه کسی خیلی بازی می‌کنه و شاده
تو خونه داره اذیت میشه.منم تصمیم گرفتم این ماه اقدام کنم برا بچه دوم تا سال دیگه براش هم بازی بیارم

دقیقامنم همین مشکل دارم