سلام خانوما میشه نظرتونو بگین
من قبل بچه دارشدنم همیشه تو خونه تنها بودم با کسی رفت و امد نداشتم تنهایی رو دوس داشتم اصلا از شلوغی فراری بودم الان سه ماهه که زایمان کردم روزی نبوده که کسی خونم نیاد به بهانه دیدن بچه ها میان اقوام دور و نزدیک وایمیستن خونم...من اصلا راحت نیستم تو شلوغی..حتی مامانمم گفتم بره دیگه خودم میتونم از پس بچه ها بربیام...بشدت دلم برای حال و هوای قبل بچه ها تنگ شده دوس دارم تنها باشم دوباره ولی با بچه هام...

منم همنیجوریم ولی باید تحمل کرد چاره‌ای نیس

عزیزم بنظرم بستگی داره کی بیادخونه ی آدم اگه اذیت نکنن وبهت کمک کنن اشکالش چیه

درکت میکنم منم دیونم کردن بعد این مادر شوهر ۱۲روز موند خونم بااینکه یه دو کوچه ازما دورتر میتونست صبح بیاد حداقل شب بره اما موند رو دلم ومن داشتم دیونه میشدم از مهمون بازیاشون بابا به کی بگیم زن زائو میخواد استراحت کنه نه مهمون داری

منم همینطورم.هرکی میاد یه روز کامل میمونه ازیه طرف نمیتونم به بچه درست برسم ازیه طرف فکر شام و نهار ازیه طرف حوصله حرف زدن و شلوغی ندارم.دلم میخاد همش خودم باشمو خودم و تاامروز هیییییییییییچکسم منو درکم‌نکرده حتی خونواده خودم

دو قلو داری ؟،منم اهل رفت و امد نیستم خداروشکر کسی ام نمیاد

سلام عزیزم دقیقا عین‌خودم منم واقعا وقتی کسی میاد راحت نیستم حداقل‌ بتونم تحمل‌کنم‌چند‌ساعته بیشتر از این بشه دیونه میشم

من برعکس دوس دارم همش ی نفر خونم باشه احساس تنهایی میکنم تنها باشم حالم بده

سلام عزیزم دقیقا عین‌خودم منم واقعا وقتی کسی میاد راحت نیستم حداقل‌ بتونم تحمل‌کنم‌چند‌ساعته بیشتر از این بشه دیونه میشم

یه روز همه رو باهم دعوت کن تا راحت شی . همه همون بار اول فقط دوست دارن بیان دیدن بچه ها بعدا دیگه کسی سراغی هم نمیگیره