۱۵ پاسخ

من ۱۶ سالگی عقد کردم ۱۸ سالگی جدا شدم، اختلاف خیلی داشتیم و دست بزن داشت و اینا، تلاش کردم زندگی مون نگه دارم ولی نشد و نخواست.
خیلی اذیت شدم از نگاه آشنا و فامیل سنمم کم بود فشار روانی زیادی روم بود ولی گذشت

بعد ۴ سال ۲۲ سالگی دوباره ازدواج کردمو خداروشکر راضی ام
طلاق آخرین راه حله اگه میتونی درستش کنی بنظرم اینکارو نکن

مونده به شرایط نمیشه گفت کاملا چیز بدیه یا کاملا چیز خوبیه ولی تاجایی که امکانش هست باید جنگید چون راحت بدست نمیاد که اگه خدایی نکرده به طلاق کشید نگی من تلاشمو نکردم

بستگی داره
اما در نهایت طلاق شرایط روحی قوی میخواد و هرکسی تاب و تحملشو نداره
مگر اینکه شرایطزندگی اینقد بد باشه که واقعا زندگی آرام و بدون استرس رو از آدم بگیره
مث اعتیاد و خلافکاری و مشکلات حاد اخلاقی مث انحراف جنسی
در غیر اینصورت خیلیییی از مشکلات با مدارا و راه کارهای صبورانه قابل حلِ

طلاق سخت ترین راهه ولی بدترین نیست خیلی باید تحمل و صبر داشته باشی مخصوصاا اگه یه بچه هم باشه
افسردگی حرف و تیکه و کنایه ها ادمو. از پا میندازه

عزیزم توی بارداری نباید به این چیزا فکر کنی
بهتره با یه تراپیست صحبت کنی

بستگی به شرایط هرکس داره یسری وقتا طلاق بهترین تصمیمه یسری وقتا اشتباه

توی این شرایط بش فک نکن

عشقم اخ توحامله اي

چرا عزیزم توی این شرایط اخه؟!

چرا طلاق

طلاق هم یه راه هست و بستگی به شرایط داره ولی نه توی الان شما. فعلا بچه بیاد و هورمونها سرجاشون بیاد بعد در مورد اختلافاتتون با همسرتون صحبت کنید.

درخاست بد اجی

منم میخام خفش کنم آنقدر بدم ازش اما بعضی وقتا حس میکنم دوسش دارم

منفیه عزیزم
بهش فکرم نمیکنم بحث و دوا همیشه هست ولی هیچوقت به این فکر نکردم

وااااااا
😐😐🫥

سوال های مرتبط