یه سوال میخوام راجع بهش خوب فکر کنید
تا الان چقدر اجازه دادین بچه ها با پیامد اشتباهشون مواجه بشن



توی این سالها وقتیکه بچه ها یک تصمیم اشتباهی میگیرن منظورم از بچه ها بچه های مقطع متوسطه اوله یا همون راهنمایی
وقتیکه ازشون میپرسم مامان و بابا در جریانند میگن نه و دوست ندازند پدر و مادر بدونند که اونها دست به انتخاب اشتباه زدند
وقتیکه بررسی میکنم میبینم ما به عنوان بابا مامان نه همدلی با انتخاب اشتباهش داریم نه اجازه میدیم مسولیت اشتباهش رو بپذیره نه اجازه میدیم جبرانش کنه و چون این اجازه ها رو بهش نمیدیم و خودمون باید جبرانش کنیم یک خشم شدیدی رو متوجه کودک یا نوجوان میکنیم
نظر شما چیه

من همیشه بهش میگم هر کاری که می‌کنی حتی اگه اشتباه حتی اگه چیزی خراب بشه راستش به من و بابا بگو هیچ اشکالی نداره ما کمک میکنیم و باهم درست میکنیم هیچی از مامان و بابا پنهون نکن همیشه مامان حرفات گوش می‌کنه حتی اگه حرف بدی باشه
بهترین دوست هات پدر و مادر هستن

من همیشه گفتم بهشون بچه ها بااااید اشتباه بکنن و از اشتباه کردن نترسن. تا اشتباه نکنید چیزی یاد نمیگیرید
الان دختر بزرگم ی وقتایی تو بازی با خواهر کوچکش می‌شنوم دقیق همین جمله بهش میگه

وقتی تاپیکو میخونم میبینم چقدر اشتباه دارم از وقتی دومی اومده خیلی عصبانی میشم واقعا از خودم بدم میاد نمیدونم چیکار کنم همش میگم بابا نکن عصبانی نشو نمیشه حالم از خودم و رفتارم بهم میخوره

وقتی تاپیکو میخونم میبینم چقدر اشتباه دارم از وقتی دومی اومده خیلی عصبانی میشم واقعا از خودم بدم میاد نمیدونم چیکار کنم همش میگم بابا نکن عصبانی نشو نمیشه حالم از خودم و رفتارم بهم میخوره

چه سوال جذابی مغزم رو درگیر کرد

اوف اصلا خوراکم مواجه کردن شاهان با عواقب کارا و تصمیماتشه😁😁😁

تا دلتون بخواد مواجه شده

میخوام بپرسم××