سلام بعد ۱ هفته بالاخره پسری به نبود پستونکش عادت کرد و برگشتیم به روتین زندگیمون
البته هنوز کمی بهونه گیری داده اما پذیرفته که دیگه نیستش و میتونه بدون پستونگ بخوابه حتی بهتره بگم که خوابش بهتر شده قبلا یه وقتا پستونکش میفتاد بیرون از دهنش برای اینکه به خواب بره نیازش داشت و گریه میکرد تا پستونک رو بگیره و دوباره بخوابه خداروشکر الان اینطور نیست.
روز اول خیلی سخت گذشت به قدری که بعد ۱ ساعت و نیم چرخوندن و گریه کردن نخوابید و چون همسرم خواب بود و نمیخواستم اذیت بشه مجبور شدم بهش دادم و خوابید و خودش از دهنش انداحت بیرون میدونم اشتباه بود اما مجبور بودم.
روز دوم بهتر شد اما فوق العاده بهونه گیری میکرد فقط صبوری کردیم و سرشو گرم کردم باهاش بازی کردم یکسره وقتایی که کار داشتم متوسل میشدم به گوشی
که متوجه شد دارهم وابسته گوشی میشه .

وای پسرمن که هیج جوره ولکنش نیست

خداروشکر عزیزم کاش منم بتونم
خیلی چالش برانگیزه
پسرتون حرف میزنه کامل؟

و تو تمام این یک هفته با لالایی شبکه پویا و روی پا و گاها تو بغلم میخوابید تا عادت کنه برای شاهانی که عادت کرده بود کنارم دراز بکشه و بخوابه سختش بود اما چاره دیگه ای نداشت طور دیگه ای خوابش نمیبرد.
امروز که روز هفتم بود هم خواب ظهرش و هم خواب شبش کنارم دراز کشید و خوابش برد البته بعد از غصه و لالایی شبکه پویا.
خیلی خوب تونستم از پسش بربیایم و به خودمون افتخار میکنم یکی از دغدغه هام و هدفام همین گرفتن پستونک بود که موفق شدم و از پسش براومدم❤️

از روز سوم گوشی هم کمتر دادم و خودمم گوشی دست نگرفتم و با خوراکی و بازی بیشتر سرگرمش کردم.
شب سوم خیلی بهونه گرفت موقع خواب فوق العاده خسته شده بود و بدخواب دوباره مجبور شدم بهش دادم تا خوابید ازش گرفتم.
صبح روز چهارم کمی بهونه گرفت یادش مونده بود که شب قبل خورده و میتونه دوباره داشته باشه .
روز پنجم عالی پیش اومد و خودش فهمید که دیگه نیست رفتیم مهمونی زنونه تو مهمونی همه ی هواس خودم و خواهرم به این بود که پستونک بچه ی خالم رو نبینه و دلش بخواد تا از سرش بیفته که موفق هم شدیم.

روز ششم هم رفتیم پارک و خرید اسباب بازی و تو ماشین با لالایی و با خستگی بسیار خوابید.