۵ پاسخ

دقیقا دخترم ک بدنیا اومد پسرم 4 سالش بود و کلی چالش داشتم مهمترین چالشم عصبی شدن خودم و حوصله نداشتنم هست قبلا اینطور نبودم شاید هم اختلاف با همسرم تاثیر داشته روم.....خلاصه که اوضاعی روحی خوبی ندارم

همه چی ب رفتار شما ربط داره در حد رفع نیاز ب پسر کوچیک برسید تمام توجه تون برای پسر بزرگتون باشه

پسر اول منم وقتی داداششو دید ۲/۵سالش بود هی میپرسید این چیه؟
بعد یهو رفت کنج اتاق های‌های گریه کرد...حالا ما بغلش کردیم اروم شد مادرشوهرم به دلایل نامشخص که بعدا معلوم شد بخاطر اینکه شوهر من داداش نداره جوری زد زیر گریه که کل حال و هوامونو بهم ریخت تا ۴ساعت فین فین کرد هی میگفت بچه م بیچاره شانس نداشت خدا به من بچه نداد بعد ۱۷سال بعد پسرم یه دختر داد که اصلا نشد خواهر برادری کنن ..‌.تا شب از سردرد مردم.هرکی هم میومد دیدنم بدتر بلند بلند گریه میکرد.هیچوقت یادم نمیره خونمون شده بود عزا خونه

پسرمن که شیش سالشه هنوزمن چالش دارم چه برسه پسرشماکه چهارسالشه من هرروز دعوادارم اخه مدام اذیت میکنه لج میکنه بلایی که سردخترم میاره نیس اخه چیزیم واسش کم نذاشتیم نمیدونم چرا ولی قبول کنیم باورودبچه دوم بچه اول احساس کمبودی میکنه حس میکنه تمام اون توجه ومحبت مامان باباکه مال خودش بودحالاقراره برای یکی دیگه هم بدن

پس من چی بگم ک بچه اولم یک سال و نیمشه

سوال های مرتبط