مامانا یه چیزی بگم شاید الان بگین چقد خسیسم ولی واقعا اینطوری نیست من باردارم پیش مامانمم مثلا شوهرم خودش خیلی بد قلق و ایناست بعدشوهر من مغزیجات برام میاره یا خرما خیلی گرون برام میاره میوه چیزی بعد نوه ها میان یا کلا هر کی میاد مامان میگه خرماتو بده یا مثلا یه مقدار مغزیجات بده به این ب اون بخدا منم خودم مستاجرم یا تره بار چیزی میخره بقیه خواهر برادرا میان به زور بهشون میده میگه ببرین بعد فردا تا تو یخچال نیست چیزی درست کنیم باز انتظار داره به شوهرم بگم بخدا منم خجالت میکشم شوهرم خودش هم اکثر وعده ها نیست شما بگین چطوری بهش روم نمیشه اگه هم بگم مطمعنم ناراحت میشه از اونور هم مطمعنا فردا روزی شوهرم منت میزاره که من خرج میدم قبلا بارها گفته منم ب گوش مامانم میرسونم که بهم سرکوفت میزنه بازم ادامه میده چقد از این وضعیت دارم اذیت میشم از همه طرف فشار میاد بهم کاش این دوران زود بگذره پوشک پوشک شیر خشک شیر خشک

عزیزم چرا نمیری خونه خودت؟

من به خاطر اینکه همین قضایا پیش نیاد و همسرمم بنده خدا آلاخون والاخون نشه من تا روز اخر خونه خودم بودم بعد زایمانم مامانم ده روز اومد خونمون و بعدش رفت

عزیزم برو خونه خودت ،تو خسیس نیستی،همسرت هم مقصر نیست واقعا سخت شده آدم میخواد چیزی بخره جونش به لبش میاد از بس گرانه،یا باید بپذیری بری خونه خودت یا اینکه مادرت همه چیزت را ببخشه به بقیه ،ببخشید مادرت درک نداره دلش نمیاد تو بخوری دلش با بقیه اس

خب چرا نمیرین خونه خودتون؟

مغزیجات اصلا نشون نده عزیزم مستقیم ببر داخل کیفت بزار
میوه هم بگو همسرم گفته تا آخرهفته نمیتونم بگیرم کسی اومد نیار براش من بخورم همینقدر رک

پیش خودت نگه دار مغزی جات رو گاهی بزار دهنت میوه هم از خونه بابات اینا بخور ما مغزیجات میخریم خودمون نمیخوریم بچه مون بخوره انقدر گرونه بی رودر بایستی و رک به مامانت بگو

چقد خوبه اینجا ادم درد دل میکنه سبک میشه شوهر من که نمیشه حرف عادی هم باش بزنی اشنا و اقوام و دوست هم اگه چیزی بگی پیششون فردا روز همونو توف میکنن تو صورت اینجا ادم سبک میشه

من باشم میرم خونه خودم و راحت زندگی مو میکنم
من یادمه تو بارداری به همسرمم مغزی جات رو محدود میدادم ، خودش هم میگفت اینا مخصوص تو و نی نیه

نه عزیزم تو خسیس نیستی ولی کاش بری خونه خودت بخدا من زایمان کردم هیچکس پیشم نبود تنهابودم

خب من سرکلاژییم و استراحت مطلق البته اخر برج ۲ خونم میاد نزدیک خونه مامانم دیگه میرم همونجا دیگه خونم میفته کوچه وسط خونه مامانم و خواهرم روزی یکی دوبار بهم سر بزنن اوکیه میدونم زحمتم گردنشه ولی کاش یکمم فکر جیبم و ابرومو پیش شوهرم میکرد متاسفانه شوهرم اخلاق و درک درست حسابی نداره وگرنه اگه یه ذره درک داشت کمکم میکرد و رو اعصابم نمیرفت حتما میرفتم خونه خودم اخه کارش هم خیلی راحته تایمش از ۸تا ۲هست تعطیلات هم تعطیل ولی متاسفانه شانس ندارم پیشش رفتار باهام جوریه ک انگار ازم متنفره

باید بری خونه خودت مامانت بیاد بهت سر بزنه مراقبت باشه.. اینجوری نمیشه

کاش از اول میرفتی خونه خودت مامانت می اومد پیشت چون اینجوری واقعا سخته فقط باید تحمل کنی چاره نیس