سلام مامانا، میخواستم یکم باهاتون درد و دل کنم🥲من خیلی علاقه به بچه ندارم و نداشتم اما همسرم عاشق بچه هست و من بخاطر شدت این علاقه تصمیم گرفتم بچه دار شم
و با خودم فک کردم بچه ی خودمه فرق میکنه🥹
ولی تا الان هیچ ذوقی براش نداشتم☹️خودم دلم میسوزه براش که اینطوری میگم ولی میخوام بدونم کسی هست مثل من باشه
هیچکدوم از سونو هام هیجان زده و خوشحال نبودم و الانم حس لباس گرفتن و اتاق چیدن اینا ندارم
حتی وقتی تکونشو متوجه شدم خیلی برام عادی بود🥺
بنظرتون همینطوری میمونم یا بعد بدنیا اومدنش فرق میکنه

خدا کنه بعدش خوب بشی از این مادرای نشی بچه رو از سر باز میکنن😔

قطعا بعد از به دنیا اومدنش یه عالمه عشق بهت تزریق میکنه🥰💓

دنیا بیاد اون نگاه معصوم و قشنگنشو ک ببینی دلت قنج میره 🧿🥹

عجیبه واقعا من نمیدونم چرا از الان له له میزنم برای چیدمان اتاقش با اینکه بچه ی دوممه

عزیزم منم با درخواست شوهرم و با کلی جنگ و دعوا و به زور حامله شدم من دارم درس میخونم و نمیخواستم الان بیارم و سه سال شوهرمو به همین بهانه پیچوندم ولی امسال دیگه حریفش نشدم ولی وقتی هم که فهمیدم حامله ام انگار دنیا مال من بود تموم سختیاشو به جونم خریدم و از خدا خواستم فقط سالم باشه و اونو بهم ببخشه روزی که صدای قلبشو شنیدم تو سونوگرافی من زار میزدم شوهرم تموم بدنش از ذوق میلرزید الان تا عکسشو نگا نکنم و صدا قلبشو گوش نکنم شبم صبح نمیشه چند روزه دارم حسش میکنم وقتی مثل ماهی قرمز تو دلم برا اولین بار تکون خورد من انگار تازه متولد شدم و ازون موقع دستمو میذارم رو دلم باهاش حرف میزنم و هر دفعه هم با اشک همراهه حرفام اشک شوقه و من این حس مادرانمو خیلی دوست دارم اگه میدونستم انقد حسش خوبه زودتر ازینا به حرف شوهرم گوش میکردم 🫠🫠🫠

اره بابا منم همینجوریم
اصن نمیتونم باهاش صحبت کنم
احساس میکنم دیوانه ام اگر با شکمم حرف بزنم😁
و اینکه منم دقیقا مثل شما از اجبار تصمیم گرفتم بچه بیارم چون هی شوهرم گفت سنت سی ساله داره دیر میشه من دیگه پیر بشم بچه نمیخام
خلاصه هم اجباری بود هم اینکه ویار ها اذیت کننده داشت
بعد میدونم تقصیر این بیچاره نیستا تقصیر خودم بدنم ضعیف ولی خب ویارا شدید باعث شده از شوهرمم دور باشم
همش احساسم بهش اینکه باعث جدایی من از شوهرم شده
باعث شده هر روزم با حالت تهوع باشه
و کلن منتظرم دنیا بیاد تا بتونم دوسش داشته باشم

میدونی به نظرم خیلییی طبیعیه اینی که میگی اصلا عذاب وجدان نداشته باشی دست خودت که نیست حسی که داری
خب وقتی میبینیش به دنیا که میاد شیرین کاریاشو اینارو اونموقع میفهمی تازه عزیزم هفتمونم نزدیک همه درخواست دوستی دادم بهت🌸

بعدش عوض میشی اصلا خودتو سرزنش نکن
اوکیِ منطقی کارا رو جلو ببر

نه عزیزم به دنیاکه اومد تغییرمیکنی منم بارداری اول همینجور بودم

منم تو هفته های شما اینجوری بودم.حتی میگن با بچه حرف بزنید تا همین الان هم حرف نزدم.ولی اینو بگم هر چی هفته ات بالاتر میره بیشتر علاقه مند میشی.مثلا اسمش رو که انتخاب کنس و تثبیت بشه.یا کافیه بری لباس و چند تا وسیله براش بگیری حست بیشتر میشه.و مطمئنم به دنیا بیاد که دیگه صد در صد وابسته اش میشی.

منم مثل توهم خوشگلم منم هیچ قصدی برای نینی دار شدن نداشتم و حتی چقدر شوهرم برای این موضوع باهام قهر میکرد و ناراحت میشد این دختریم خدا خواسته بود به نظرم به دنیا که بیان و شیرین بازیاشونو شروع کنن اون موقع از این حالت در میایم