دیروز پسری منو برد ته یکی از خیابونای محله مون که زیاد توش
نمی رفتیم. اول غر زدم که وای حالا چرا بریم اینجا. چون خیابون طولانیه و درکل ما فقط اون زمون که واکسن داشت چون بهداشت
اونجا بود رفته بودیم داخلش. کلی خاطره برام مرور شد. از همون
روزی که تو بارون با چتر آوردمش واکسن زد . یا بار اول که تو بغلم
آوردمش برای واکسن. ته خیابونم رسیدیم به این راه کوچولو که
مهراد کشفش کرد و مستقیم میخورد به کوچه خودمون. و باعث شد من کلی خوشحال بشم 😍 بچها از ما بیشتر حالیشونه. من هربار حرفشو گوش کنم ضرر نمیکنم 🤩😍

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط