۱۳ پاسخ

منم نمیوفتم دنبالش ولی نگاهم بهش هست اگه از روی چیزی بره بالا یا کار خطرناکی بکنه میرم سراغش

بچه با بچه فرق داره من همش باید دنبالش بدوعم خ و د ک ش ی نکنه.بالای مبل میدوعه روی تکیه گاهش سرپا میمونه بالای میزتلویزیون میره و تلویزیون رو هل میده یا ضربه میزنه رو ال سی دی.وسیله میزاره زیر پاش رو میز نهارخوری وسیله ها رو میکشه.هر بچه و مادری متفاوته گلم

اتفاقا او بهتری بچه ای که هی راه بیفتی دنبالش بدتره اونم اذیت میشه یه چیز دیگه برا غذا خوردنش یه چند وقت غذا جدا درست نکن بزار بیاد سر سفره خودش چون به بچه ها خیلی اهمیت بدی بدتر بی میل میشن من اصلا غذا جدا درست نمیکنم میاد خودش میشینه سر سفره سیر میشه و خودش پا میشه می‌ره بازی

بچه من ک باید دائم چشمم روش باشه از میز مبل تخت میره بالا واسه

ن منم همش دنبالش نیستم تا خودش صدام نکنه بگه بیا

ن عزیزم منم دخترمو کاری ندارم

راه که نمیرم پشت سرش.ولی تمام مدت چشمم بهشه. میره رو مبل و میز بپربپر میکنه.یهو میافته

منم مثل شمام دخترم تو همه اتاقا براخودش میچرخه چیز خطرناکی دم دست نیست

خونه ی من زیادی امنه همیشه راحتم هر مرحله و سنی خطری بوده سریع برطرفش کردم
فامیل بچه دار هم میاد همه با آرامش و خیالت راحت میشینیم
اگر قرار باشه هی دنبال بچه باشی بگی نکن که بدتر حساس و لجباز میشه اخه

بچه ها باهم فرق دارن بچه من خرابکاری نمیکنه یا خودشو به کشتن نمیده یک آشنا داریم تقریبا همسن بچه منه خیلی شره خرابکاره من نمیتونم تحملش کنم

من که راه نمیفتم دنبالش ازخدامه تنهابازی کنه ولی برعکسه همش چسبیده به من عین کوالا

وا چه ربطی داره هرکی بیوفته دنبال بچش یعنی مادر خوبیه؟ اتفاقا اشتباهه بچه باید ازاد باشه بتونه کشف کنه خونه رو باید امن کرد
من فقط حواسم هست سر گلدون ها نره یهو استند نندازه رو خودش همین
وگرنه برا خودش همه جا میچرخه

راه* همش*

سوال های مرتبط