۶ماه از سخترین روزای عمرم گذشت، از روزی که اول خدا بود بعدهمسرم که منو راهی اتاق عمل کرد پراسترس ریسک پاره شدن کبد دردزایمان طبیعی اخرشم سزارین وسختی های تنهایی بعدش ،اما خب شیرینی خنده های پسرم تلخی های اون روزا رو کم میکنه ولی فراموش نمیکنم 🥲
پسرنازم بند دلم خدا تنهاییامودید و تورو بهمون داد هدیه خدا علیهان من 💙

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط