۱۱ پاسخ

از من به تو نصیحت اتفاقا شاغل باش شغل داشتن عزت نفس میاره مستقلت میکنه هزارتا مامان تو گهواره میبینم که شوهراشون یروزم تحمل کردنی نیستن ولی بخاطر عدم استقلال مالی موندن
برای اینکه مادر خوبی باشی لازمه اول خودت عزت نفس داشته باشی من هم مادر خودم شاغل بوده هم مادر همسرم و هیچکدوممون هیچ وقت گله ای نداشتیم و کمبو‌ی حس نکردیم نحوه ی تربیت بچه مهمه و بچه ها بعد از دوسال در حد چند ساعتی که ازشون دور باشی نه تنها از پس خودشون برمیان به مرور مستقل ترم میشن

منم دیدم منم اعصابم خراب شد
ولی ربطی ب شاغل بودن نداره
اتفاقا کارگردان خواسته نشون عموم جامعه میخوان تقصیر مادر بندازن ک شاغله

مگه واسه دلخوشی سر کار میرفته؟؟
یعنی اگر بمونیم خونه بچه اصلا خطا نمی کنه؟

منم شاغلم اتفاقا مجبورم پسرم رو با خودم ببرم مدرسه
ایا مادر بدی ام؟
بمونم خونه و منتظر باشم همه مخارجمو همسرم بده
بمونم خونه و فکرم فقط باشگاه و کاشت ناخن و دور همی باشه یعنی دیگه مادر خوبی ام؟

نه اونی ک شاغله نه اونی ک خونه داره مشکل نداره
باید ببینی اصول تربیت چطور رعایت شده

من فیلمو ندیدم ولی شاغل بودن مادر منافاتی با تربیت بچه نداره. خانم های شاغلی میشناسم که بچه های خوبی تربیت کردن. نمونه‌ش مادر شوهر خودم. به نظرم رویکرد یه مادر باید تربیت و تعالی بچه باشه نه اینکه لزوما همش پیشش باشه

اتفاقاً همسرم دیروز ریخت تو فلش هنوز ندیدیم گفت نبین با هم ببینیم

سینمایی یا سریال
کجا ببینم

منم دیدم خیلی گریه کردم دلم خیلی برا مهناز سوخت از پیمان میعادی ام که نقش حمید بود خیلی بدم اومدم رفت با خواهرش ازدواج کرد نامردی کرد

خیلیییییی قشنگم دیروز دیدمش واقعا تاثیر گزاره

نمیگم منم مادرخوبیم ولی من خیلی اعصابم خراب میشه این بچه رو میبینم نه تنها من همه میگن این بچه داره حیف میشه البته بعضی مادرا شاغلن از منی که تو خونه هستم بیشتر ب بچه میرسن نمیخوام اونایی که سرکار میرنو دلسرد کنم

دقیقا شاغل بودن ربط داره البته ب پدر بچه هم بیشتر ربط داره دختر عمه من پرستاره پسرش از پسر من شش ماه بزرگتره هیچ وقتی برا بچه نمیزاره همش یا خواب یا سرکار بچه کلا پرخاشگر همش گریه میکنه وقتی شیفت شبه پدره کلا تا دو سه شب گوشی میده دستش انقدری بچه کلا تو گوشیه حتی یه اسباب بازی درست نداره بچه سرگرم شه میگه حالیش نمیشه خیلی چیزای دیگس من دلم کبابه

فیلم سینمایی بود؟ یا سریال؟

حتما نگاه میکنم مرسی گلم که گفتی

سوال های مرتبط

مامان ایلیا مامان ایلیا ۲ سالگی
موردی که زیاد تو گهواره باهاش مواجه میشم و دوست داشتم درموردش بنویسم آوردن فرزنددوم با فاصله سنی کم از بچه اول هست.روی صحبتم با اونایی هست که هنوز بچه اولشون زیر بیست ماه هستن و باردار میشن.
قطعا همه این جمله رو زیاد شنیدیم که"فلان چیز ریشه در کودکی داره!" خیلی از آسیب های نسل ما ریشه در کودکیمون داره که بخشیش بخاطر فاصله کم از خواهر و برادرامون هست.باتوجه به رشته تحصیلی و شغلم موارد زیادی از آسیب های روحی مثل استرس بالا؛خجالت؛ عدم عزت نفس؛ علاقه به خود بزرگ بینی و...میبینم که بعد از جلسات مشاوره متوجه میشیم که ناشی از همین مورده. شنیدین میگن بچه های اول مسئولیت پذیرتر و دلسوزترن. درستم هست در ۸٠درصد بچه های اول این موارد صدق میکنه ولی آیا اینا نکات خیلی مثبتن؟ خیر... اینا بخاطر زود بزرگ شدن بچه های اول بعد از اومدن بچه دوم یا سوم هست. چون بچگی نکردن و مجبور شدن زود بزرگ بشن. هرچند سنی نداشتن ولی همه به چشم بزرگتر دیدنشون که تو بزرگ شدی نباید فلان کارو انجام بدی؛ تو بزرگتری تو دعوا تو کوتاه بیا؛ تو بزرگ شدی باید حواست به کوچیکتره باشه و....به همون نسبت بچه دوم آسیب میبینه به شکلهای دیگه؛ چون تاپیک محدودیت کلمه داره نمیتونم بنویسم.
تعداد بالا بچه اوردن اونم تو شرایط الآن کشور هنر نیست بلکه خوب وقت گذاشتن برای بچه ها هنره. اگر روزی رسید که حس کردی تمام و کمال به روح و جسم بچه اولت میرسی به اندازه کافی براش کتاب میخونی باهاش بازی میکنی؛ حواست به رشد جسمی و روحی و عقلیش هست؛ میتونی دوتا بچه با دوتا نیاز مختلف رو هندل کنی اونموقع به بچه دار شدن مجدد فکر کنین خواهشا. بیشتر هم منظورم نیازهای روحی و فکری هست.همه بچه ها بزرگ میشن اون چیزی که مهمه وقت گذاشتن برای آموزششون هست