دلم خیلی گرفته
حس میکنم هیچکس دوسم نداره
نه بچم
نه شوهرم
نه مامانم

دوست داشته نشدن از طرف هیچکس انقد اذیتم‌نمیکنه که از طرف بچم اذیتم میکنه

در طول روز همش داریم باهم دعوا میکینم،همش داره نق میزنه

ببین قبول دارم بچه خا واقعا انرژی مادر و میگیرن
خیلی خیلی اذیت میکنن
تاپیکامو بخون ببین چقد دخترم اذیت میکنه
منم قبول کردم واسه سنشه
سعی کنم اروم باشی
بچت فضولی میکنه
بازی میخاد
شیطونی میکنه
خرابکاری میکنه
دعواش نکن
بشین براش توضیح بده
کم کم دخترت هم میاد سمتت
درضمن تومادرشی بدون ک دوستت داره

بچت دوسالشه عزیزم
بچه ها با هرکی بیشتر بهشون خوش بگذره بیشتر دوسش دارن
منم پسرم همین بود چون با شوهرمم مشکل دارم خیلی غصه میخوردم اما پسرا آخرش همشون مامانی میشن
امید داشته باش به آینده و از سن الان پسرت لذت ببر که بعدا حسرتشو میخوری

بنظرم اصلا برات مهم نباشه منم مثل شما برام مهم بود حتی ساعتها و روزها خودمو سرزنش میکردم اصلا همه چیز دنیا انگار تقصیر من بود بعد یواش یواش اولویت خودمو قرار دادم و برای خودم مهم شدم

منم مثل شماهم همه کار براش میکنم ولی همش میره سمت باباش همس سر من داد میزنه جیغ میزنه میزنع منو