لجباز و با گریه خواستن که راهش اینه که صبور باشین و هرچی الکی گریه کرد که به خواستش برسه، خیلی اروم و منطقی بگید نه و نمیشه و اصلا دلتون برای اشک تمساحش نسوزه. یه مدت تحمل کنین کم کم یاد میگیره که گریه و قشقرق فایده ای نداره و کمترش میکنه. من از اول هیچ وقت سر خواسته های غیرمنطقیش کوتاه نیومدم و هنوزم گاهی سر یه چیزی این کارو میکنه ولی من بدون این که بهش بی توجهی کنم و احساس کنه دیده نمیشه، میرم کنارش بهش میگم گریه فایده نداره و هروقت گریه هات تموم شد بیا قشنگ با هم صحبت کنیم. اگه الکی کش بده دیگه محل نمیذارم و میرم سراغ کار خودم. با پرت کردن حواس گاهی قطع میکنه. گاهی هم دیگه میبینه فایده نداره، ول میکنه
برای غذا خوردن هم اگه از اول یاد گرفته با بازی و سرگرم شدن و کارتون و گوشی و اینا غذا بذارین دهنش، خیلی سخته. و وقتی دنبالش برین تا غذا بذارین دهنش، بدعادت میشه. من هرکیو دبدم این گارارو میکنه، همیشه از غذا خوردن بچه ناراضی بوده.
چون بچه باید یاد بگیره غذا خوردن لذتبخشه و برای سیر شدنش و بزرگ شدنش لازمه. نه که چون ما میگیم. اینطوری ممکنه لج کنه. و وقتی غذا خوردن رو میاوی بازی و کارتون بدونه، نمیفهمه خود غذاخوردن چه لذتی داره.
وقتی غذا رو بذاری و بگی بیا بخوریم، و بهش اصرار نکنی، و بذاری خودش بخوره حتی اگه بازی کرد باغذا و ریخت رو لباسش یا با دست خواست بخوره، غر نزنی و بذاری لذت غذا خوردن رو درک کنه، کم کم بهتر میشه. اگه پاشد رفت دنبالش نری و بگی غذا فقط سر سفره. و خودتونم کنارش غذا بخورین. یعنی همه باهم. غذاخوردن شمارو ببینه اشتهاش بازمیشه. اگه نخورد و بعد گشنش بود، چیزی بهش ندین و فقط همون غذا رو بهش بگین. باد میگیره غذا ضروریه و چیزی به جاش نیست
البته اخرش بعضی روزا ممکنه واقعا غذا نخواد یا اون غذا رو دوست نداشته باشه.ولی بازم اصرار بهش نکنین. از غذا زده میشه
تو مهمونی رفتن هم ممکنه چون میخوان بازی کنن، غذا کم بخورن. ما همیشه این مشکل رو داریم. ولی مهمونی که همیشه نیست
اگه فهمیدی به منم بگو🥺
قد و وزنشو نمیدونم. ولی لجبازه. همه چیوبا گریه میخاد
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.