من نمیدونم چرا پسر من بازی دوس نداره
میگم بیا نقاشی کنیم میگه تو بکش
چی بشه ی چیزی بکشه،همش میگه چیزای عجیب بکش
چوب،یخچال، لباسشویی اسپیکر
اینقددد بازی داره فقط ی بازی انگلیسی رو دوسدداره
قبلا عاشق دومینو بود
واقعا سختمه میگم بیا بازی کنیم نمیاد
منم بخاطر شغلم ی تایمی کلا گوشی دستمه پروژه هامو باید اوکی کنم
عصبیم میکنه بعد پندارم نمیاد بازی عذاب وجدان پارم میکنه
همش میگم پس بیا لباس پهن کنیم غذا کمکم کنه درست کنم
لباس تا کنیم اتو بزنیم ظرف بشوریم
مسئولیت میدم بهش نمیدونم
خیلییی مامان بدی ام

قرار نیست مامان کاملی باشی
همین که مامان کافی باشه درست

پسرمنم همینه اصلا محل نمیده نه نقاشی نه کتاب خوندن حتی میبینه دست منه میره اونورماشیپن میرونه دیگه سمت من نمیاد

دختر منم همینه دلش میخواد من نقاشی بکشم اون بیننده بلشه وقتی محکم و قاطع نه میگم اول لجبازی میکنه حتی جیغ و گریه هم داربم ولی بعدش خودش شروع میکنه به نقاشی کشیدن و من تشویقش میکنم
رو ی یکی دوبار تایم کوتاه میشینم کنارش بازی میکنم
در بقیه موارد میگم کار دارم و خودت بازی کن

عزیزم خیلی عالیه تو کارای خونه مشارکتش میدی
اینم تایم کیفی براش نگران نباش

عزیزمم تو خیلیی مامان خوبی هستی که اینقدرر به فکر سرگرمی بچتی
و بخاطر آیندتون هم داری کار میکنی
به خودت باید افتخارم کنیی☺️

نه عزیزم اصلا مامان بدی نیست تایم بازی با بچه دوتا نیم ساعته که باید کامل و فارغ از همه چی اون تایم کنارش باشی و باهاش بازی کنی همین بقیه رو اینکه کنارته و بهش مسئولیت میدی خیلی خوبه

پس طول روز چکار میکن ؟
خودش حتما دوس داره تنها بازی کن ؟